ریخته ها

قسم به وردک و ما فیها

2012-02-07T09:51:00.000-08:00

گفته می شود در صدر اسلام لایحه یی به تصویب رسیده بوده که بر اساس آن هر اسم یا تخلصی که به منطقه و قوم شخص اشاره می کرده ، ممنوع و حرام اعلام شده بوده. علت اش هم این بوده که آن وقت ها مسلمانان خیلی انترناسیونال فکر می کردند و کشته و مرده ی برابری مردها در سراسر گیتی بودند. به هر حال ، در تاریخ آمده که با تبعیت از همین قانون جدید " ابوذر ِ غفارخیل" مجبور شد اسم خود را به ابوذر غفاری تغییر بدهد. حتا خلیفه ی دوم مسلمانان نیز که قبلا اسم خود را" عمر ِ فاروق وردک" می نوشت و به تخلص خود خیلی مفتخر هم بود ، ناچار شد آن بخش آخری تخلص خود را بردارد و به عمر فاروق اکتفا کند.

نتیجه ی تاریخی: این قدر نق نزنید که چرا وزیر معارف لیسه ی بی بی مهرو را به لیسه ی عبدالقیوم وردک تبدیل کرده. وردک بسیار مهم است در کاینات.

بد تفسیر شده ، باز بد تفسیر شده

2011-11-05T12:16:00.000-07:00

این روزها هر کس میکروفون به دست اش آمد بر والی ِ ما حمله می کند. میکروفون نبود کاغذ را لوله می کند و جار می زند که آهای موسی اکبر زاده والی غزنی اعتراف کرد که به طالبان اجازه داده دو راکت بر شهر غزنی فیر کنند. من چون خودم از غزنی هستم ، خوب می دانم که ما همیشه خار چشم بوده ایم. حرف ِ امروز نیست. همان وقت که سلطان محمود والی ِ ما بود ما آرام بودیم؟ آن وقت هم اگر والی ما به هندوستان حمله می کرد می گفتند چرا حمله می کنی. اگر حمله نمی کرد می گفتند آی که دل ما برای حمله تنگ شده. یک قاری بابا داشتیم که همه به او حسودی می کردند که چرا روزانه شصت تا تخم مرغ می خورد ( نه؟ ببخشید ، کمی خلط کردم. قاری بابا نبود. بهشتی ورس بود. معذرت. ولی قاری بابا را هم ندیده بودید چه گنبد بی روزه یی داشت ).

من تلاش کردم متن گفت و گوی تلفونی والی غزنی با طالبان را پیدا کنم و ببینم اصل ماجرا چیست. پس از یافتن و خواندن متن این گفت و گو به این نتیجه رسیدم که سخنان والی بد تفسیر شده. همین یک هفته پیش بود که سخنان کرزی را هم بد تفسیر کردیم و رسوای عالم شدیم. شما گفت و گوی والی ما با طالبان را بخوانید. اگر متقاعد نشدید که حق با ایشان بوده ، معلوم می شود.

طالب : السلام علیکم موسی جان،

والی: وروره سلام علیکم.

طالب: به پارسی گپ می کنیم امشب.

والی: چرا؟

طالب: به خاطر این که ما امشب در باره ی موشک گپ داریم.

والی: فهمیدم. ولی چرا به فارسی؟

طالب: این طور است موسی جان که برادران ایرانی ما خواستند که به گفت و گوی ما و شما گوش بدهند.

والی: ایرانی ها؟ چه می گویی؟

طالب: موسی جان ، این موشک ها را آن ها به ما هدیه نمودند. حالی می خواهند بفهمند که ما و شما در این باره چه می گوییم.

والی: خوب ، سه خطه کردید؟

طالب: بلی بلی. برادران سپاه کدس حالی گپ های ما و تو را می شنوند.

والی: ملا صاحب ، این سی و هفت موشک که شما فیر کنید خیلی زیاد است. حتما کدام تای شان به بیلدینگ ولایت هم می خورد.

طالب: موسی جان. یک قسم گپ بگو که برادران سپاه کدس هم بفهمند. این ها بیلدینگ را ساختمان می گوید.

والی: خوب. گفتم که سی و هفت موشک زیاد است.

طالب: ما زیر فشار هستیم. به ما امر شده که پنجاه موشک به غزنی بزنیم. برادران ایرانی هم کوشش دارند که ما زیاد موشک بزنیم. پاکستانی ها گفتند که اگر تا دو روز نزنیم ...

والی: من هم می گویم بزنید. ولی سی و هفت دانه زیاد است.

طالب: خوب. ما و شما به توافق نمی رسیم. ما می رویم می زنیم.

والی: ملا صاحب ، صبر کنید . این موشک ها را به کجا می زنید؟

طالب: ده تای آن را به اطراف ولایت می زنیم ، پنج تای اش را...

والی: نه ، نه ، به اطراف ولایت صحیح نیست. کدام تای آن خطا خورده به دفتر من می خورد.

طالب: موسی جان شما چرا این قدر ترسو شدید؟ سابق که ما و شما آدم حلال می کردیم شما هیچ چرت نمی کردید. حالی چه شده؟

والی: ملا صاحب ، جان شیرین است. شما چه پافشاری دارید که حتما ولایت را با موشک بزنید؟ یک چند تا بزنید به این بازار مازار خلاص شود.

طالب: شما ساده فکر می کنید. ما اگر به اطراف ولایت نزنیم همه فکر می کنند که شما از خود ما هستید.

والی: نیستم؟ شما مرا از خود نمی دانید؟

طالب: متوجه نشدید. ما نگفتیم شما از ما نیستید. گفتیم مردم خیال می کنند که شما طالب هستید.

والی: شما فکر می کنید مردم حالا نمی فهمند؟ فکر می کنید مردم خر استند؟

طالب: شما ما را خر گفتید؟ خودت خر ، پدرت خر ، چوچه ی ابلیس!

والی : ملا صاحب ، ملا صاحب ، ملا صاحب !

نفر سپاه قدس : آقای ... آقای ملا سحاب ! سوء تفاهم شده ، منظور ایشون شما نبودید...

طالب: ما امشب این قدر راکت بزنیم که تو چوچه ی ابلیس بفهمی کی خر است.

والی: ملا صاحب !

طالب: زیاد گپ نزن منافق. تو شیطان هستی. تو ایمان خود را از دست دادی. تو مطلق کافر شدی.

نفر سپاه قدس: جناب ملا ، ایشون به شما خر نگفتند...

طالب: بر پدر شما هم لعنت. باش ما این کافر ها را در افغانستان نابود کنیم با شما هم کار داریم.

والی: هلو ، هلو ، هلو

نفر سپاه قدس: هلو ، این چه شد؟ جناب والی شما از ولایت بروید بیرون. این ها دیوانه اند حالا می زنند خدای نکرده.

والی: من در ولایت نیستم. من این ملا را می شناسم. نام اش ملا سعدالدین آخند است. از همین غزنی ماست. ما با همدیگر کلان شدیم. سابق هم همین طور بود. یک دفعه جنی می شد. گاهی می افتاد و دهان اش کف می کرد. به همه دشنام می داد. یک بار به ملا عمر آخند دشنام داد. گفت به چشم تو ... یک چیز بسیار بد گفت. آدم خراب نیست. بسیار ایمان دار است.

نفر سپاه قدس: ایشان آدم مهمی هستند؟

والی: خیلی خیلی مهم. او آن قدر قدرت دارد که می تواند مرا از گروه طالبان اخراج کند. گاهی جنی می شود ولی بسیار ایمان دار است.

نفر سپاه قدس: خوب ، فعلا خدا حافظ . من یک ساعت بعد از شما خبر می گیرم.

یک ساعت بعد:

نفر سپاه قدس: سلام علیکم آقای اکبرزاده.

والی: سلام علیکم. مونده نباشین.

نفر سپاه قدس: اون چیه؟

والی: گفتم به زبان شما صحبت کنم. یعنی خسته نباشید.

نفر سپاه قدس: چه شد؟ این ملا سعد الدین موشک ها را شلیک کرد؟

والی: بلی ، دو تا زدند.

نفر سپاه قدس: فقط دو تا؟

والی: بلی ، من با یک نفر دیگر طالبان تماس گرفتم. گفتند سی و پنج تا موشک دیگر شما کار نکردند. شلیک نشدند.

نفر سپاه قدس: از وقتی که آقای احمدی نژاد رئیس جمهور شده این طور شده. همه اش بلوف.

والی: شما نگران نباشید. من آبرو داری می کنم. به رسانه ها می گویم که من اجازه ی پرتاب همان دو موشک را به طالبان داده بودم.

نفر سپاه قدس: آن دو موشک که شلیک شدند تلفات هم به بار آوردند؟

والی: هاهاها ، کمی بلی. چند نفر را کشته اند.

نفر سپاه قدس: نظامی ها را کشته اند؟

والی: هاهاها ، هاهاهاهاهاها ، ههههههه هها ، هاها ، ها ، ههههههههههههههههه اوی هها هه هه هاهاها

نفر سپاه قدس: چرا می خندید؟

والی: ببخشید ، من هر وقت کلمه ی " کشته " را می شنوم این طور خنده ام می گیرد.

نفر سپاه قدس: خدایا ! این هم که دقیقا مثل رئیس ما است...

والی: هلو ، هلو ، قطع شد.

یک صلوات استانبولی ختم بفرمایید

2011-11-02T16:24:00.000-07:00

اجلاس استانبول که به خاطر حل کردن اکثر مشکلات افغانستان برگزار شده بود در نزدیکی های خاتمه یافتن ناگهان به شدت پایان یافت و باعث شادی و هلهله ی حاضران گردید. شرکت کننده گان در این اجلاس خیلی شاد بودند و در عین حال خوش حال هم به نظر می رسیدند. آنان توافق کردند که افغانستان به عنوان یک کشورِ ریش سفیدِ غمینِ مسکین که سال ها از دست پسر عموهای خود جفا و بی مهری دیده باید از این پس مورد احترام قرار بگیرد. نماینده ی پاکستان در مورد افغانستان گفت :

" من یادم هست یک روز ما موشک بازی می کردیم ، یکی از بچه ها موشکی را به طرف چاچای بزرگوار مان افغانستان پرتاب کرد و موشک مذکور به یک جای بسیار بد ِ ایشان اصابت کرد. ما فکر می کردیم که چاچا می آید و همه ی ما را گوش مالی می دهد. اما خداوند به ایشان صبر عجیبی داده. چیزی نگفت. آن وقت بر خلاف انتظار ما آمد و روی یک یک ما را ماچ کرد و فرمود که ما بچه های ماهی هستیم و حتا برادران او می باشیم".

نماینده ی جمهوری اسلامی ایران نیز خاطره های شیرینی از عمو افغانستان داشت:

" ایشون بحر فداکاریه. اوج شرافته. دوست پاکستانی مون از بازی گفت. ما در ایران بازی ای داریم به اسم یورو بده ، غیرت بگیر. یه بار بچه ها جمع شدن و گفتن با عمو افغانستان اینو بازی کنیم. اول فکر می کردیم ما در بازی خیلی خوبیم ، چون عمو افغانستان که ما بهش عمو افاغنه می گوییم هی می باخت. خیلی بیشتر از ارزش یورویی که ما بهش می دادیم غیرت شو می داد. بعد متوجه شدیم که ایشون خیلی بزرگواره. این شد که تصمیم گرفتیم یه دو قدمی جلوتر بریم. این دفه این بچه طالبانو پیدا کردیم. بهشون گفتیم ما بهتون مور و ملخ می دیم ببریتشون بندازین تو تنبان عمو افاغنه. دروغ چرا، گاهی میون این مور و ملخا عقرب جراره و مار و این چیزا هم قاطی می کردیم. طالب ها اینا رو می بردن می ذاشتن زیر پاچه ی عمو و اونام بالا می رفتن و به نشیمن عمو هی نیش می زدن. به حضرت عباس قسم می خورم این عمو افاغنه یه دفه نیومد به ما بگه چرا این کارا رو می کنین. شنیدیم یه بار گفته که همون چند هزار یورویی که ما بهش می دیم غنیمته. باز شنیدیم که تاآخرین ریالشو خرج غریب غربا می کنه. اینقد عندِ دادنه ، اینقد دریای جوده".

دیگران هم هر چه گفتند در شرح مهربانی های افغانستان بود. البته این اجلاس سراسر نور و نشاط خالی از ماجراهای نسبتا بچه گانه هم نبود. مثلا در لحظات آخر کنفرانس که افغانستان ایستاده بود تا دیگران به او ادای احترام کنند ، نماینده ی یکی از کشور ها از افغانستان خواست که لطف کند و یک تار ریش سفید خود را به عنوان تبرک به آن شخص اعطا کند. متاسفانه این در خواست را دیگران هم تکرار کردند و در آخر تقریبا ریشی در روی افغانستان نماند. یکی از افغان های حاضر در جلسه به خبرنگاران گفت : " ما در کشورمان با چیزی به نام ریشخند آشنا بودیم ، ولی این ریشکند چیز کاملا تازه یی بود".

شما چرا این قدر کج فهم اید؟

2011-10-26T12:36:00.000-07:00

مارشال محمد قسیم فهیم معاون رئیس جمهور افغانستان گفت که سخنان کرزی ( همان سخنان اش) تحریف شده است. مارشال فهیم کلاه اش را برداشت و با استفاده از حفاظ بیرونی مغز خود – که معروف به پوست سر است و اگر موی نداشته باشد می درخشد- این گونه بر مساله روشنی انداخت :

" این که رئیس جمهور گفته در صورت حمله ی امریکا یا هند بر پاکستان ما در کنار برادران پاکستانی خود خواهیم بود در رسانه ها غلط تفسیر شده. منظور آقای کرزی این بوده که ، که ، که که که، که ، که که افغانستان کشوری است محاط به خشکه و صادرات آن عبارت می باشند از ارتفاع کوه هندوکش و قروت اعلی و در قرآن کریم گفته شده که مومنین برادران همدیگر اند و چو عضوی زند یک گپِ نا به کار ، دگر عضو ها را نماند قرار ".

یکی از خبرنگاران خارجی که از این توضیحات مارشال فهیم چیزی نفهمیده بود پرسید : " ببخشید جناب مارشال ، ولی آقای کرزی به صراحت گفته است که اگر میان پاکستان و کشور دیگری جنگ در بگیرد – مثلا میان پاکستان و هند یا پاکستان و امریکا- افغانستان از پاکستان حمایت خواهد کرد. این سخنان آقای کرزی خیلی روشن اند. شما چه طور می گویید که از گفته های ایشان برداشت غلط شده؟".

مارشال فهیم در پاسخ آن خبرنگار – که بر خلاف انتظار مسلمین جهان نه چشم آبی داشت ، نه پتلون خاکی، نه کفش های چرمی پاره پاره و نه گدی پلاستیکی را پسر عزیزم خطاب می کرد- گفت : " منظور رئیس جمهور این بود که افغانستان برادر پاکستان است. ما یک مثل داریم که می گوید سگ زرد برادر شغال است. البته این فقط یک ضرب المثل است. ما به محتوای آن کار داریم که خیلی صمیمانه است و باعث همزیستی و تفاهم می گردد. این طور نیست که در این ضرب المثل خدای نخواسته ما سگ باشیم یا برادران پاکستانی ما شغال باشند. منظور این است که حتا اگر ما سگ باشیم و پاکستان شغال باشد – و البته این فقط از باب مثال است- سگی ما و شغالی پاکستان نباید باعث شود که ما برادری خود را فراموش کنیم. درست است که افغانستان سگ زرد نیست و پاکستان شغال نیست، اما برای افاده ی منظور فرض کنید که قبول کنیم که ما سگ هستیم و پاکستان شغال. یا فرض کنید برادران ایرانی ما روباه هستند. یا فرض کنید برادران عرب ما گاو میش باشند. یا بگوییم چینی ها شادی هستند. این ها را می توانیم مثال بدهیم. منظور رئیس جمهور این بود که ما اگر سگ باشیم یا شغال یا موش یا گرگ یا کرگدن یا گاومیش به هر حال برادر هستیم و فلاسفه اثبات کرده اند که انسان هم در اصل حیوان می باشد. ما الحمدلله همه در اصل حیوان می باشیم. و البته ما نمی گوییم که ما سگ هستیم یا پاکستانی ها شغال هستند. فقط...". بر اساس گزارش ها وقتی که خبرنگار خارجی فوق الذکر به این قسمت از سخنان مارشال فهیم رسید ، نعره ی هولناکی کشید و سر به بیابان گذاشت و از بس که نمی دانست چه کار کند به یک عارف وارسته تبدیل شد.

ای برادر من فدای موشک ات

2011-10-23T12:33:00.000-07:00

"حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان گفته است که در صورت آغاز جنگ میان آمریکا و پاکستان، کشورش از پاکستان حمایت خواهد کرد( بی بی سی)". کرزی گفت که پاکستان برادر افغانستان است و برادر به برادر خیانت نمی کند.

بدان اسعدک الله تعالی فی مملکتان ( افغانستان و پاکستان) که برادر بر چند قسم بود : تنی است و ناتنی است و دینی ، راضی است و ناراضی است و کمی تا قسمتی راضی. و هر یک از این اقسام را قسم های دیگر بود که یحتمل شرح خواهند شد به حول پروردگار.

برادر تنی : برادر تنی مر مذکر مفردی را گویند که با شخص در والد و والده یا پاپا و مامی شریک باشد. معمول باشد که برادران تنی به سن صباوت و خاکبازی نزاع بسیار کنند و تنبان های همدیگر پوشند و بر یک تشک دو بالشت نهند در دو سر، و شب ها زیر یک لحاف خسبند. نیز رسم غالبه است که چون برادران تنی بالغ گردند پیوسته به همدیگر چپ چپ نگاه کنند و سخنی میان ایشان نرود به نرمی. ایضا قانون باشد که در عروسی همدیگر جست زنند و خیز نمایند و از خویشتن خوش حالی در کنند ، اکثرا به ریا یا از سرِ زور داده گی – حق تعالی داند.

برادر ناتنی: و آن برادری باشد از زوجات ثانی و ثالث و رابع ابوی . این برادر به اسم برادر باشد و نه به صفت؛ به صفت دشمن باشد. چندان که به گاه تقسیم کردن میراث ناتنی ها پالان خر نیز به دو نیم کنند چنان که ثبت افتاد میان داوود و سلطان ( از ناتنی های سده ی بیست و یکم عیسوی).

برادر دینی: برادری است به تناوب محتشم و مخوف. چون حق تعالی خواهد که رمه یی از افراد مذکر را در مکانی گرد آورد و خواهد که ایشان همدیگر را به طرفه العینی پاره پاره نکنند میان شان عقدی در افکند از اخوت دینی. برادر دینی خود بر دو قسم باشد: یکی آن که در محشر پدید آید و تا آن گاه مسلمین شلغم تناول کنند برای صحت شان به غایت نیکو است. دیگری آن که چون در امت اسلامی دخول کند شیعه ی ملحد و سنی کافر در گیتی نماند عجل الله دخوله الشریف.

برادر راضی: قسمی از برادران حامد کرزی. و این برادری بود شریک دزد و یار قافله ، عاشق پورن و برپا دارنده ی نافله. این قسم برادر ریش از بن نتراشد که داند چرخ فلک پیوسته دموکرات نباشد. دایم گوید که واسکت انتحاری افسانه یی بیش نبود. چون گویی " طالب" گوید : " جالب ! طالب چه باشد من نشناسم". این قسم برادر هم وزیر بود و هم مشاور و در کلیه مجالس خفیه ی حکومتیه حاضر.

برادر ناراضی: برادر آزرده را گویند. ایضا برادر کرزی. از صفات این برادر یکی آن بود که چون بیند ضعیفه یی هفتاد گز کرباس سیاه بر تن ندارد با تبر دو شقه اش کند الله اکبر گویان. این برادر اندکی تند مزاج بود. دیگر صفت اش آن بود که دایم واسکت پوشد و حمد خداوند گوید و چون کاه و علف اش به موقع نرسد غضبناک گردد و بوع زند و واسکت خویش انفجار دهد و به بهشت رود. سبحان الله. غیرت اش ورد زبان ها بود. چون مذاکره کند روده های اش به هر سو پخش گردند. سخت زیبا بمیرد. سبحان الله. مردن اش ورد زبان ها بود. و اگر خواهد که دیگر کارهای نیکو کند باز روده های اش به هر سو پخش گردند. سبحان الله. همه از عقل اش و نیز از روده های وی در حیرت.

برادر کمی تا قسمتی راضی: اسم اش پاکستان باشد. اکثر راضی بود. هر ماه هفت صد موشک به خانه ی برادر خود کرزی فرستد. کرزی گوید : " باز زدند؟ شاید نزده باشند". از کرزی نقل است که فرمود: " اگر امریکی حمله کرتاهی پاکستان همارا برادر هی. لوگ بولی ما امریکی کی لئی فعالیت معالیت کرونگا . به به به به به خدا ما این گه خوردن نهی کرسکتاهو". ترجمه : ما مطمئن هستیم که پاکستان برادر ماست و رسانه ها بد می کنند که می گویند پاکستان بر خاک ما تجاوز کرده. وردک صاحب! همین طور نیست؟

بیایید بیایید که اخبار رسیده است

2011-10-19T17:49:00.000-07:00

بی بی سی خبر داد که خانم سارکوزی- رئیس جمهور فرانسه- " یک دختر زاییده است". شوی این زنکه – که همان سارکوزی باشد-بعد از یک ساعت به زاییدن گاه رسید و گفت : " نمی زاید ، نمی زاید که زایید دختر می زاید". وی که به شدت ناراحت به نظر می آمد اضافه کرد : " چه کار کنم ؟ خانم های دیگران پسر به دنیا می آورند ، این زنکه برای من دختر زاییده است". آقای سارکوزی سپس کاغذی را از جیب واسکت خود کشید و چنین خواند :

آن کس که بزاید و نداند چه بزاید

آن به که در این عرصه تلاشی ننماید

گفتنی است که وب سایت بی بی سی فارسی در ویرایش تازه ی این خبر چنین آورده است : " زن سارکوزی این بار دختری پس انداخته است".

چند ساعت بعد : متاسفانه بی بی سی بر خلاف تمام اصول روزنامه نگاری صمیمانه و شهروندی خبر را باز هم ویرایش کرده و این بار گفته که خانم سارکوزی دختری به دنیا آورده است. به دنیا که همه می آورند. همان کلمه ی زاییدن بود که بی بی سی را از دیگر رسانه های ترش روی متمایز می کرد.

طریقت فیصدیه

2011-10-16T21:29:00.000-07:00

یکی از مقامات دولت افغانستان گفت که 30 درصد مردم افغانستان زیر خط فقر هستند. وی گفت که فعلا این سی در صد را داریم. اما اگر باد بیاید و خط فقر را تکان بدهد و بالا و یا پایین ببرد ، در آن صورت فیصدی مردم زیر خط فقر هم طبعا تغییر خواهد کرد.

از این خبر بد که بگذریم ، من به طور کلی عاشق آمار هستم. به " فیصد" که می رسیم عشق ام ده چندان می شود. راست اش ، این قدر آمار و فیصد که در افغانستان هست در هیچ جای دنیا نیست. علت اش هم این است که ما افغان ها عادت نداریم حرف های پا در هوا را به آسانی قبول کنیم. این است که پشت هم آمار و فیصد می دهیم. البته گاهی حتا در بحث های ِ فیصد ناپذیر هم آخر به فیصد می رسیم. مثلا در مجلسی بحث از این جا شروع می شود که چه گونه می توان وجود خداوند متعال را اثبات کرد. بعد از دو ساعت تبادل دلیل و برهان ناگهان متوجه می شویم که بر سر فیصد ها مشاجره می کنیم. یکی می گوید هفتاد و هفت درصد جمعیت افغانستان از قوم ماست. دیگری می گوید که ما یک و نیم میلیون هستیم که می شود پنجاه و چهار درصد کل جمعیت افغانستان. سومی فریاد می کشد که شما دو نفر صد در صد اشتباه می کنید و واقعیت این است که نیاکان من پیش از آن که حضرت آدم متولد شود در اطراف باغ بالا به شکل رمه های گوسفند زنده گی می کردند و از بس که شیر می دادند تاریخ شان کاملا نابود شده. و این بگو مگو های سرشار از فیصدی هر لحظه داغ و داغ تر می شوند. در این میانه ، آن که نیم درصد هم اثبات نمی شود حضرت باری تعالی است قندولک. باری ، بحثی در گرفته بود در این مورد که اگر روزی دولت افغانستان بخواهد پشاور و اتک را از پاکستان پس بگیرد ، آیا مردم افغانستان از دولت خود حمایت خواهند کرد؟ یکی از وطن پرستان حاضر در مجلس می گفت : صد در صد یقین دارم که نود فیصد مردم هزار فیصد به درستی این کار ایمان دارند و بنا بر این از دولت حمایت خواهند کرد.

من دوستی دارم که البته از جمع شما نیست ( شما که خودتان را می شناسید دیگر). این دوست من فیصدی همه چیز را می داند. مثلا می گوید که بیست درصد جرایم دنیا ناشی از کم خوابی است. یک در صد کودکانی که در ماه دلو متولد می شوند در چهل و نه ساله گی سکته ی قلبی می کنند. نود و نه در صد پاکستانی ها دزد اند. هشتاد و یک درصد زن های امریکایی فاحشه اند. هفتاد و هفت در صد مسلمان ها از بوی پیاز بد شان می آید. سی و نه در صد روغن های ایرانی از پلاستیک شیرین ساخته می شوند. البته من بر فیصدی هایی که او می دهد اعتماد دارم و مطمئن ام که آنچه او می گوید درست است. چرا که خدا بیامرز پدرش انسانی بسیار پاک و شریف بود و با آن که آدمی روشنفکر بود هرگز دروغ نمی گفت و خیانت نمی کرد.

محو بی سوادی؟ دیوانه شده اید

2011-10-12T09:01:00.000-07:00

بی بی سی خبر داد که حبیبه سرابی والی بامیان طرحی را به خاطر ریشه کن کردن بی سوادی به میان آورده و ازهمه گان خواسته تا " در یک اقدام سراسری بی سوادی را محو کنند".

به دنبال اعلام شدن این طرح ، هزاران نفر به بازار بامیان آمدند و شعار " مرگ بر بی سوادی" سر دادند. یکی از این افراد که " ابو دانش" تخلص می کرد برای جمعیت خشمگین سخنرانی کرد و گفت : " امروز ما در این جا گرد هم آمده ایم تا بی سوادی را محو کنیم. اگر بی سوادی فکر می کند که می تواند تا ابد ملت غیور و همیشه در صحنه ی ما را در بند ِ خود نگه دارد ، باید بداند که زهی خیال باطل! ما امروز آمده ایم که ... آمده ایم که ...ای بی ناموس ! ای بی غیرت ! ای بی سوادی! اگر مردی بیرون بر آی تا ما به تو نشان بدهیم که فطیر چیست ، خمیر چیست...".

یکی از دکانداران بامیان که مجبور شده بود کار خود را تعطیل کند و عصبانی به نظر می رسید ، خودش را با هزار زحمت به آقای ابودانش رساند و گفت : " برادر من ، محو کردن بی سوادی با تظاهرات نمی شود. این کار وقت می گیرد. شما اگر واقعا می خواهید...". این مرد هنوز جمله ی خود را تمام نکرده بود که ده ها تن از طرفداران محو ِ بی سوادی بر او هجوم آوردند و در زیر بارانی از مشت و لگد او را به نمونه ی نسبتا قابل قبولی از عبرت برای دیگران تبدیل کردند. تظاهرات مذکور با آرزوی ریشه کن شدن کامل بی سوادی و برافراشته شدن بیرق سواد در سر تا سر گیتی ِ بامیان پایان یافت.

خبرنگار ما در ختم تظاهرات توانست با دکانداری که لت و کوب شده بود ، گفت و گویی انجام بدهد:

ریخته ها : اسم شما چیست؟

دکاندار: اسم من کوفت است ، درد است ، بلا است ، چه می کنی اسم مرا؟

ریخته ها: چرا شما را به این روز انداختند؟

دکاندار: به خاطری که این مردم به قول میشل فوکو ....

ریخته ها: صبر کنید ، ببخشید ، به قول کی؟

دکاندار: به قول میشل فوکو.

ریخته ها: شما میشل فوکو را می شناسید؟

دکاندار: بلی می شناسم. در فرانسه تز دکتورای من در مورد آثار میشل فوکو بود.

ریخته ها: اسم شما چیست؟

دکاندار: اسم من کوفت است ، درد است ، بلا است ، چه می کنی اسم مرا؟

ریخته ها : ببخشید. گرفتم.

ریخته ها: شما چرا آمده اید و در این جا دکانداری می کنید؟

دکاندار: چه کار کنیم؟ من یازده جلد کتاب نوشتم ، هیچ کس نخرید. همه دوستان در سراسر جهان می گفتند لطف کنید و دو سه جلد برای ما هم بفرستید. کمی پول پس انداز هم که داشتم خرچ پست کردن کتاب شد. آخر مجبور شدم این غرفه ی ترکاری فروشی را بگیرم که روزگار بچلد.

ریخته ها: شما با محو کردن بی سوادی مخالف اید؟

دکاندار: مخالف نیستم. ولی چندان موافق هم نیستم. من مشتری های بی سواد زیاد دارم. می آیند و ترکاری می خرند و می روند. به این هم کاری ندارند که ترکاری من تازه است ، کهنه است ، پاک است ، نیست. اما وقتی که باسواد ها می آیند جان مرا می کشند. دیروز یکی از این ها آمده بود و از من می پرسید " ببخشید ، شما واترمیلون های ارگانیک ندارید؟". یک مشتری با سواد دیگر دارم که می آید این جا می نشیند و سه ساعت در باره ی یک نویسنده ی پست مدرن کانادایی حرف می زند. در آخر یک دانه زردک می خرد و می گوید " من نمی توانم دو دانه زردک را تحمل کنم. کالوری ام بالا می رود" و آن وقت پیراهن اش را بالا می زند و یک برجسته گی بسیار کوچک در کمر خود را نشان می دهد و می گوید " این چربی است. مثل تایر موتر شده. باید آب شود. خیلی خطرناک است". راستی ، یک مشتری با سواد دیگر هم دارم. از همه جالب تر است. افسرده گی دارد. پیوسته قرص آرام بخش می خورد. افسرده گی اش به خاطر این است که چرا مردم در نوشته های خود علامت " کامه" را در جای درست اش استفاده نمی کنند. خانم خود را به خاطر یک کامه طلاق داده.

ریخته ها: پس با این حساب شما صد در صد با محو بی سوادی مخالف اید؟

دکاندار: ببین برادر ، خودت سواد داری ، نه؟ من در کجا گفتم که صد در صد مخالف ام. گفتم مخالف نیستم ، ولی چندان موافق هم نیستم. آدم که با سواد شد گوش نمی دهد. فقط صدای خود را می شنود.

ریخته ها: خراب نکنید دیگر. این گفت و گو قرار بود طنز داشته باشد. آدم که با سواد شد گوش نمی دهد! فقط صدای خود را می شنود! این طنز است؟

دکاندار: چه می گویی تو؟ من از ده می گویم تو از درخت ها. نگفتم که آدم که با سواد شد گوش نمی دهد؟

این برادر پیش-رفته هم بوده

2011-10-10T11:18:00.000-07:00

بر اساس گزارش های معتبر ، طالبان در استفاده از تکنولوژی های ارتباطی به مراتب از دولت افغانستان پیش رفته تر اند. این را که شنیدیم نگران شدیم. نه این که از طالبان بد مان می آید. حاشا. بی عقل که نیستیم. حد اقل طالبان این خوبی را دارند که زنان را خانه نشین می کنند. وقتی که زنان خانه نشین شوند دیگر نمی توانند خرید کنند. در نتیجه ، آن هزینه ی کمرشکن خرید ِ خانم ها از دوش خانواده برداشته می شود. البته گمان نکنید که من گرایش های ضد زن دارم و یا بر این باورم که زن ها هرگز به بازار نروند و خرید نکنند. این نیست. منظورم این است که مثلا چه ضرورتی دارد که آدم یک چنگگ پلاستیکی سفید بخرد و آن را در کنار در ِ ورودی خانه ی خود نصب کند تا بعدا بتواند گاه گاهی پوش ِ " پای پاک" را بر آن آویزان کند. اصلا پای پاک چرا باید پوش داشته باشد؟ یا شما سعی کنید منطق این کار را بفهمید : خانمی هفتاد و سه ساله افغانی یک آیس کریم غنچه یی پلاستیکی هفتاد کیلویی را به قیمتی گزاف خریده و در گاراژ خانه ی خود گذاشته. قد این آیس کریم پلاستیکی از قد من بلند تر است ( و البته باید اعتراف کنم که روی این آیس کریم – روی که نیست ، همان کله ی پیچ در پیچ اش- از روی من زیباتر است) . وقتی از این خانم می پرسید که چرا چنان چیزی را در خانه ی خود آورده ، می گوید : " من خرد سال که بودم آیس کریم را خیلی خوش داشتم و به همین خاطر این را خریدم". آخر این منطق است؟ خیال می کند آوردن عبارت ِ " به همین خاطر" گپ اش را واقعا منطقی می کند. همه ی زن ها این قسمی اند.

بلی. آها ! حرف بر سر این بود که طالبان در استفاده از تکنولوژی نسبت به دولت افغانستان پیش رفته تر اند. ما نگران شدیم اما باور نکردیم. این شد که گفتیم برای رفع نگرانی خود یک مقام دولتی را پیدا کنیم تا مگر او به ما اندکی اطمینان خاطر بدهد. همیشه این طور است ، نیست؟ مثلا متوجه می شویم که از آن کاکل های پرپشت که بر پیشانی خود داشتیم دیگر خبری نیست و زود است که نسل آن سه صد و چهارده تار مویی هم که بر فرق مان مانده منقرض شود ، به هر کس می رسیم می گوییم: " بعضی فکر می کنند که مو خیلی مهم است ، ابرو خیلی مهم است. به نظر من اخلاق مهم تر است. نیست؟ چه فایده که یک نفر موی خوب داشته باشد اما شب و روز دزدی کند. این طور نیست؟". تلاش می کنیم هر طور شده خود را آرام کنیم. نه که همه ی کسانی که موی خوب دارند ، دزد و بد اخلاق اند؟ می دانیم دیگر. شما یک نفر را نشان بدهید که موی خوب داشته باشد و آدم نکشته باشد.

بلی ، سعی کردم یک مقام دولتی را پیدا کنم و او برای من اثبات کند که طالبان در هر زمینه یی عقب مانده اند و کسی نباید نگران باشد. به چند وزارت خانه ای میل فرستادم. بالاخره پاسخی به این شرح دریافت کردم :

" سلام عرض می شود. این که گفته می شود طالبان از دولت ما پیش رفته تر اند کاملا درست است. مشکل این است که بسیاری از کسانی که به میهن عزیز ما افغانستان علاقه یی ندارند سعی می کنند طالبان را نیرویی بسیار واپس گرا یا خدای نخواسته مخالف دولت جلوه بدهند. اما خداوند جل و جلاله گواه است که طالبان همیشه کوشش می کنند افغانستان را به سوی پیشرفت سوق بدهند. اصلا ما چیزی به نام طالب نداریم. برادران ناراضی چرا. ولی ما به کسی طالب می گوییم که درس بخواند. کسی که تفنگ می گیرد طالب نیست. در ضمن کسی در مقابل دولت افغانستان تفنگ هم بر نداشته . درست است که یک عده هستند که هستند و هستند اما آن ها واقعا نیستند. به همین خاطر اثبات شد که طالبان اصلا وجود ندارند و ما از آن ها تعریفی نداریم. گر چه باید قبول کنیم که آن ها اصلا واپسگرا نمی باشند و خیلی پیش رفته هستند و از تویتر و فیس بوک استفاده می کنند. و من الله فاروق. توفیق وردک".

نگرانی من رفع که نشد سهل است زیاد تر هم شد. این ولید سرور هم ما را کشت با این آهنگ های اش. حبیب جان ! خاموش اش کن. یک میرمفتون بگذار که دل مان تلخ است.

که جیش نیم شبی دفع صد بلا بکند

2011-10-09T12:32:00.000-07:00

مجلس سنای افغانستان از حملات موشکی پاکستان به شدت انتقاد کرد. رئیس این مجلس در ملاقات با یک هیات دیپلماتیک انگلیسی گفت: " پاکستان ما را با موشک می زند. همسایه های ما همه مرده گاو اند". وقتی که مترجم این جمله ی رئیس سنا را برای هیات انگلیسی ترجمه کرد ، رئیس هیات با تعجب پرسید : " متاسفم. در اثر این حملات موشکی همه ی گاو های همسایه ی شما مرده اند؟". رئیس سنا که عصبانی شده بود ، گفت : " این مرده گاو مترجم غلط ترجمه می کند. چه قدر مرده گاو است. مرده گاو".

در خبری دیگر ، محمد صادق سفیر پاکستان در کابل تاکید کرد که پرتاب شدن موشک ها به داخل خاک افغانستان عمدی نبوده است. وی که به زبان فصیح فارسی دری صحبت می کرد، گفت : " این هزار و دو صد و نود موشک را ما در شما نینداخته ایم. خود شان آمده اند. یا این که ما انداخته ایم ولی قصد نداشته ایم بیندازیم".

تعدادی از نماینده گان مجلس سنا پیش نهاد کردند که به خاطر برون رفت از این وضعیت بعد از این هر گاه که نام پاکستان در فیس بوک ذکر شود نماینده گان سنا از زدن " لایک" خودداری کنند و چیزهای دیگری بزنند. یکی از این نماینده گان که از غضب می لرزید فریاد زد : " من بعد از این هر وقت که نام پاکستان را در صفحه ی فیس بوک ببینم بر نام اش شاش می کنم". اما نماینده گان دیگر که بر عقلانیت سیاسی تاکید داشتند ضمن تقدیر از احساسات نماینده ی مذکور با این کار مخالفت کردند. یکی از آنان به خبر نگاران گفت : " ممکن است روزی به آن جا هم برسیم. اما فعلا سعی می کنیم منابع ملی مان را در چنین مواردی مصرف نکنیم".

پاسخ من به یک نقد

2011-10-08T08:09:00.000-07:00

اخیرا این جانب مقاله یی نوشته بودم تحت عنوان " جیوپولتیک افغانستان در آیینه ی تاریخ". فردی به نام ج. کوهستانی آن نوشته ی مرا به اصطلاح نقد کرده است. چه نقدی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! این آقا گفته است که چرا من جیوپولیتیک نوشته ام و نه ژئوپولیتیک. عرض شود که این جناب کوهستانی ( که نمی دانم از کدام کوه آمده!!!!!) باید اول برود و فرق میان ج و ژ را در همان مکتب های کوهستانی – که ماشاء الله خیلی پیش رفته هم هستند- بخواند و بعد ... بگذریم.

نظری بیندازیم ( اگر چه ارزشی ندارد) بر نقد یا غوووووورررررس آقای کوهستانی. من در آن مقاله ی تحقیقی خود نوشته ام : " افغانستان در سال 1747 میلادی به منثه ی زهور رسید". آقای کوهستانی – که کاش از کوه هیچ پایین نمی شد- نوشته است :

" به نظر من در این جمله ی سخیداد هاتف منثه درست نیست و زهور هم باید به شکل ظهور نوشته می شد"(!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

خوب. خوش حال شدیم. خیلی خوش حال شدیم آقای کوه نشین. اولا شما این صلاحیت را از کجا پیدا کرده اید که برای ما دستور صادر بفرمایید. دوم شما یک بار چشمان مبارک تان را خوب بمالید و نوشته ی اکادمیسین اکرام نجیب زاده را بخوانید که در مورد همین نوشته ی من به نگارش در آمده است :

" مقاله ی جناب هاتیف را زیارت کردم. به فکر این حقیر این طور مقاله تا لحظه ی هذا در تاریخ افغانستان مکطوب نگردیده است. من به همه ی افغان ها و حتا غیر افغان ها توصیه زیاد می کنم که خواندن این نوشته تحقیقی اکادمیایی واجب تر از نان خوردن شب می باشد".

آقای کوهستانی جان! امیدوارم حالا اگر فرصت شده باشد و از کوه پایین شده باشید این نظر پروفیسور نجیب زاده را بخوانید و دیگر این قدر تندروی نکرده و با کلمات رکیک نوشته های این جانب را به اصطلاح نقد – هاهاها- نفرمایید. به قول شاعر :

سگ چو بیند یک مقاله در سراب

می شود آینده اش یک سر خراب

نقد سگ را شیر پاسخ می دهد

آبروی شیر را کی سگ برد

و الحق که در این جا شاعر با زبان رسای خود چه خوب به یاوه گویان جواب متین تهیه نموده است. خجالت هم برای انسان خوب است آقای جیم کوهی!

بحران ریش

2011-01-17T13:46:00.000-08:00

« دادستان کل تاجیکستان: بازداشت افرادی که ریش دارند غیرقانونی نیست» بی بی سی.

به نظر من برای این معضل بررگ قرن بیست و یکم - یعنی معضل ریش- که بسیاری از جوامع را فلج کرده است باید چاره یی اندیشید. شاید بهترین راه حل همان ریش ساخته گی باشد. به این شکل که دولت ها رسما قبول کنند که هر مردی حق دارد در سفر از یک کشور به کشوری دیگر ریش های ساخته گی با خود حمل کند.

از آن جا که ریش در کشورهایی که نام شان پسوند « ستان» دارد به این نحو یا آن نحو یا نحو دیگری مشکل ساز است ، ما بر آن شدیم که ببینیم مفاخر ادبی ما در باره ی ریش چه نظری داشته اند. ممکن است شما به یاد ایران افتاده باشید که « ستان» ندارد. خوب ، در آن جا مشکل ریش زیاد جدی نیست. مبارزه در آن جا بیشتر بر « ساق پا» متمرکز است. به هر حال ، آنچه در پی می آید نتیجه ی جست و جوی ما در ادبیات کلاسیک فارسی در مورد ریش است :

عبدالرب رسول پغمانی مشهور به شمشیر زن ( متولد شده اما نمی میرد) از شعرای مشهور دربار سلطان برهان الدین فیض آبادی در باره ی ریش می گوید :
آن کس که ندارد و نداند که ندارد
تا زنده بود چانه ی خود بیهده خارد
نیز همو می گوید :
ریش آن باشد که در قحط النفاق
زیب بخشد سینه ی پر کینه را
ور نه نتوان در حقیقت ریش خواند
هر به کین نامیخته پشمینه را

ابوالعین احسن المخلوقات ملا محمد عمر آخوند از شاعران عصر دایناسور بوده. در تذکره ها سال تولد و وفات او را ذکر نکرده اند اما آورده اند که به غایت زیبا بوده است. از او ابیات پراکنده یی بر جا مانده که همه در باره ی ریش اند. ما در این جا به یک بیت از او اکتفا می کنیم :
ریش باید داشتی هر کس که ایمان می کند
در کیامت حک تعالی لا که پرسان می کند

از اعاظم شعرای زمانه ی خود یکی محمد کریم خلیلی چپنکی متخلص به ملک المتبسمین بوده که در وصف ریش ابیات جان سوز انشا می نموده از این قبیل :
ریش خوب است و ان شاء الله
مردم ما همه با ریش شوند
سعی کردیم که این مردم خوب
فارغ از این همه تشویش شوند

گویند سلطان برهان الدین ربانی فیض آبادی طبع نیکویی داشته و هر وقت از رئیس جمهور بودن فراغت می یافته شعر سپید می گفته. از او است :
دوستان !
عزیزان !
دوستان! و باز ای دوستان!
از ریش می گویم سخن
چه ریش ها بود آن زمان
چه ... ای دوستان !
چه ریش ها!
ریش معنای انسانیت است دوستان!
ریش حقیقت دارد.
تنها صدا نمی ماند دوستان عزیز !
ریش هم می ماند.
والسلام علیکم و رحمه الله دوستان!

اما چهره ی ماندگاری که دیوان قطورش را می توان با اطمینان « ریش نامه» نامید حضرت ابوالحریق شمس السیاسیون صبغه الله مجددی است. در اینجا پاره یی از یک مثنوی بلند او در مورد ریش را نقل می کنیم :
خداوند جل جلاله چرا
برویاند بر روی ما موی ها؟
در این کار او یک جهان حکمت است
که هر کس نداند پدر لعنت است
تراشیدن ریش باشد گناه
کند مرد را تا ابد رو سیاه
نباید شود مرد مثل زنان
بشرمید ای مردهای جوان
بشرمید از آن روز کز قندهار
بیاید برای شما خواستگار
خداوند بی ریش را دشمن است
از آن رو که بی ریش مثل زن است

موج خس و خاشاک به کابل رسید

2011-01-15T12:42:00.000-08:00

دولت احمدی نژاد در یک نامه ی رسمی به مقامات دولت افغانستان خواهان بازداشت موج خس و خاشاک در اطراف سفارت ایران در کابل شد. در این نامه که به قلم خود احمدی نژاد تحریر شده آمده :

" آغا کرزی ! این فتنه گران رو زیاد رو ندین ها! جون خودت ، اینا برات درد سر درست می کنن. باید مثل موش له شان کنی. له شان نکنی پشیمون میشی. اون وخت هر چه اونجا هات بسوزه فایده نررررره".

یک مقام وزارت خارجه ی افغانستان در واکنش به این نامه ی رئیس جمهور ایران گفت : " رئیس جمهور محترم ایران خیلی صمیمی صحبت می کنند و این در عرف دیپلماتیک ملل یک انقلاب تمام عیار است ".

در یک خبر دیگر ، سفارت ایران در کابل با انتشار بیانیه یی تهدید کرده که با فتنه گران افغانی – و مخصوصا سران فتنه – برخورد شدید خواهد کرد. در این بیانیه آمده است :

" سفارت مقدس جمهوری اسلامی ایران تا کنون صبر انقلابی پیشه کرده است. اما وای از آن روز که این صبر به پایان برسد و مقام معظم رهبری از طریق نماینده ی بر حق خود " آیت الله العظمی آصف ِ محسنی ِ بالکل بایگانی" به مردم شهید پرور افغانستان دستور بدهد که خشم انقلابی خود را بر سر عوامل بیگانه گان بریزند. در یک ماه گذشته عده یی منحرف ِ بی بصیرت که از تانکرهای نجات جمهوری اسلامی پیاده شده اند و در بیابان های انحراف گرفتار آمده اند برای چندمین بار قلب ولی امر مسلمین جهان را به درد آورده اند. هشدار می دهیم که چنانچه دولت افغانستان عوامل این فتنه ی بزرگ را دستگیر نکنند و به بازداشت گاه های کهریزک و اوین نفرستند تا در آنجا زکام بگیرند و بی آن که ما اطلاعی داشته باشیم خوشبختانه بمیرند ، ما در ظرف بیست و چهار ساعت آینده اسرائیل را از نقشه ی جهان یا محو خواهیم کرد یا در این زمینه منتظر هدایات آقا خواهیم ماند".

در پایان این بیانیه آمده است :

" مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه یی با یک دست گلوی فتنه گران را می فشارد و با دست دیگر ...( متاسفانه با دست دیگر فعلا جهان را تکان داده نمی تواند چون آن دست مقدس ایشان پلاستیکی است و به کوری چشم دشمنان اسلام خیلی هم پلاستیکی است)".

گفته می شود حامد کرزی به مشاوران خود گفته است که مردم افغانستان حق دارند در برابر هر سفارتی تظاهرات کنند اما بهتر است که ملاحظات قصر را هم در نظر داشته باشند. وی گفته است که اگر مقامات ایرانی آزرده شوند ، ممکن است دیگر ندهند. آگاهان این سخن کرزی را اشاره یی به پول ماهانه یی می دانند که ایرانی ها به رئیس دفتر کرزی پرداخت می کنند.

خلاصه ممکن نیست

2011-01-02T11:17:00.001-08:00

وزارت مبارزه با مواد مخدر گفت :" توقف کشت تریاک بدون کمک به کشاورزان ممکن نیست". (بی بی سی)

جامعه ی جهانی گفت :" کمک به کشاورزان بدون توقف کشت تریاک ممکن نیست".
رئیس جمهور افغانستان گفت : " کمک به کشاورزان و توقف کشت تریاک بدون موافقت برادر من ممکن نیست".
برادر رئیس جمهور گفت : " موافقت من بدون پرداخت میلیون ها دالر به این جانب ممکن نیست".

نتیجه: جامعه ی جهانی تصمیم گرفت که به برادر آقای کرزی اجازه بدهد که از طریق در آمد کشت تریاک همان میلیون ها دالر مورد نظر خود را بردارد به شرطی که قبول کند که توقف کشت تریاک بدون کمک به کشاورزان ممکن نیست. برادر رئیس جمهور هم دیروز در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که بهترین کمک به کشاورزان این است که به آن ها اجازه بدهیم تریاک بکارند.
جلسه ی جامعه ی جهانی با دعای خیر و آرزوی طول عمر برای حکومت کرزی پایان یافت.

چه خلاف سر زد از ما

2010-11-15T06:39:00.000-08:00

ضیاء رفعت سخنگوی کمیسیون شکایات انتخاباتی خبر داد که رسیده گی به شکایت های جدی پایان یافته. آقای رفعت گفت که این کمیسیون شکایت ها را بر ۲۹ دسته تقسیم کرده و هر دسته را با یک حرف الفبا نام گذاری کرده است. وی گفت که کمیسیون مذکور دسته ی الف را تمام کرده و تا سه ماه آینده احتمالا به دسته ی کاف خواهد رسید. در پاسخ به این سوال که چرا کمیسیون مذکور شکایات را در ۲۹ دسته تنظیم کرده ، آقای رفعت گفت :
« خوب ، چه کار کنیم؟ شکایت ها خیلی زیاد و بسیار متنوع بودند. مثلا دسته ی الف شامل شکایت هایی از این قبیل می شود که یک نفر در مرکز رای دهی نشسته و از سر صبح تا ساعت سه بعد از ظهر ۶۷ بار رای داده است. در برابر شکایت های دسته ی عین و غین در این حد جدی نیستند. به عنوان نمونه کسی شکایت کرده که ... ببخشید ، بگذارید عین شکایت را برای تان بخوانم ... بلی این است :
مسئولین محترم شاروالی کابل ،
این جانب عزیزالله فرزند حاجی حسیب ساکن ولایت مرد خیز بغلان به مورخه ی هذا که در سر نامه ذکر گردیده می خواستم بروم و به محترم برات خان رای بدهم که در سر راه با دو دانه سگ سیاه غول پیکر رو برو گردیده و فرار نموده و به دکان کلچه پزی نور چشمان ام حفیظ الله که یک جوان رشید و خواهر زاده ام می باشد پناه بردم. این دو سگ تا شام در پیش دکان خوابیده بودند و منتظر من بودند که از دکان برایم که زبان ام لال مرا پاره پاره کنند. از سبب این وافعه ی خوفناک اینجانب نتوانستم که رای بدهم. در این اثنا اینجانب پرس و جو نموده و معلوم گردید که سگ های مذکور متعلق به حاجی ابراهیم می باشد که توجه ننموده و رها می نماید و مردم خیلی اذیت می شوند. من در این ورقه ی هذا شکایت می نمایم که این حاجی و سگ هایش به سزای اعمال خود رسانیده شده و دیگر بار مزاحم نشوند. همچنین در آن روز هوا خراب بود که البته مربوط خداوند رحمان و رحیم میشود و من بر پدر خود رحمه الله علیه لعنت کنم که از دست خدای بزرگ شکایت نمایم.
با احترام زیاد تحریر شد در روز جمعه به دست عزیزالله. والسلام».

آقای رفعت هم چنان گفت که رسیده گی کردن به همه ی این شکایت ها سال ها وقت خواهد گرفت و کمیسیون مصمم است که این کار را انجام بدهد.

دولت باز و دشمنان اش

2010-11-12T13:39:00.000-08:00

اخیرا شایع شد که نوار صوتی ای به دست آمده که در آن یک مقام بلند پایه ی دولت از یکی از کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات می خواهد تا نتایج انتخابات را تغییر بدهد. ما اول باور نمی کردیم. چرا که به قول امام راحل « ملتی که باور نمی کند خیلی فایده می کند». اما پس از آن که قضیه زیاد جدی شد ما هم تصمیم گرفتیم که نسخه یی از آن نوار صوتی به دست مان بیفتد و افتاد. ما زود بررسی اش کردیم و مثل مقامات دولتی مجبور نبودیم که بررسی کردن یک نوار بیست دقیقه یی را این قدر طول بدهیم تا ببینیم روش های دیگر به نتیجه می رسند یا نه. البته قابل ذکر است که ما نفهمیدیم این مقام دولتی که در این نوار خواهان تغییر نتیجه ی انتخابات پارلمانی است کیست. فقط همین قدرش روشن است که از طرفداران « آن ها» است و مصداق آن ها را خود شما تعیین بفرمایید. چون « آن ها» بسته به ضرورت ممکن است این ها باشند. این شما و این متن پیاده شده از نوار مذکور ( در این جا غرض اختصار مقام دولتی را مقام و کارمند کمیسیون مستقل انتخابات را کارمند می نامیم):

مقام: سلام علیکم
کارمند : سلام علیکم
مقام : چه طور شد پدر ات؟
کارمند : صبر کنید یک لحظه. تیپ روشن نیست. ریکارد نمی کند. باشید یک دقیقه.
مقام : کست دارید؟
کارمند : بلی. چند دقیقه گپ می زنید.
مقام : پانزده - بیست دقیقه.
کارمند : روشن اش کردم. بگویید.
مقام : سلام علیکم.
کارمند : سلام علیکم.
مقام : قطع کن. دو باره از سر بگیر.
کارمند : چرا؟
مقام : تو سلام علیکم نگو. یک چیزی دیگر بگو.
کارمند : خیلی خوب . یک دو سه. برو.

مقام : سلام علیکم.
کارمند : سلام. بفرمایید. کمیسیون مستقل انتخابات.
مقام : چه طور شد پدر ات؟
کارمند : پدرم به لطف خدا و مهربانی شما خوب تر شده. به هند فرستادیم اش.
مقام : خوب . کار تان زیاد است؟
کارمند : بلی . کار ما خیلی زیاد است. از هر ولایت نتیجه انتخابات رسیده. یک وضعیتی هست که نپرسید.
مقام : از آدم های ما کی پیروز شده ، کی نشده؟
کارمند : والله ، زیاد آدم ها ناکام شدند. ولی چند تای شان واقعا حیف است. لطیف پدرام ، احمد بهزاد و داکتر محی الدین ناکام ماندند. بشردوست هم ناکام شده.
مقام : خوب. چه کار می کنید حالا؟
کارمند : هیچ دیگر. به پارلمان راه نیافتند دیگر.
مقام : نه این طور نمی شود. باید یک کاری بکنید.
کارمند : ببخشید . ما نمی توانیم کاری بکنیم. نتیجه همین است که هست. چه کار کنیم؟
مقام : حالا می گویم که چه کار کنید. اما پیش از آن از ولایت غزنی چه خبر؟
کارمند : از غزنی یک نفر هزاره ، دو نفر تاجیک و هفت نفر پشتون به پارلمان راه یافته اند.
مقام : در آن جا چه خبر است؟
کارمند : خبری نیست. این چیز ها را از روی نتایج رسمی انتخابات خدمت تان گفتم.
مقام : نه . این طور نمی شود.
کارمند : ببخشید ، من فقط همان چیزی را می گویم که در کامپیوتر می بینم.
مقام : ببین برادر گل ، اولا پدرام ، بهزاد و داکتر محی الدین را پس می آوری...
کارمند : معذرت می خواهم . من این کار را نمی توانم. آن ها باخته اند.
مقام : همین کاری را که می گویم بکن. رای این سه نفر را زیاد کن که به پارلمان بروند. بعد ، رای نامزدهای ولایت غزنی را کاملا تغییر بده. باید هیچ پشتونی در میان نماینده گان انتخاب شده نباشد.
کارمند : من عذر می خواهم. این نتایج همین طور به ما رسیده. ما نمی توانیم تغییر اش بدهیم.
مقام : خوب. پس نمی شود؟
کارمند : ببخشید دیگر.
مقام : اگر از کار برکنار شدی یا خدای نخواسته کدام سوء قصد به جان ات شد باز نگویی که خبر ات نکرده بودم.
کارمند : خوب ، منظور من این بود که من نمی دانم چه گونه می توانیم نتایج را تغییر بدهیم.
مقام : آن اش را خودت بهتر می دانی. ماشاء الله کامپیوتر هم یادداری دیگر.
کارمند : من یک چاره می کنم تا فردا.
مقام : زنده باشی. حالا بهتر شد.

کارمند : صحیح حرف زدم ، نوار همین قسمی بیرون بیاید می شود؟
مقام : هی هی ، چه می گویی تو؟
کارمند : نترسید ، تیپ را خاموش کرده ام.
مقام : یک یک نسخه از این نوار را به چند خبرگزاری روان کن.
کارمند : به چشم .

کارشناسان مرکز رای شناسی ریخته ها پس از یک ساعت بحث در مورد این نوار به این نتیجه رسیدند که مقام دولتی مذکور قطعا یکی از مخالفین سرسخت حامد کرزی بوده است. چنان که از متن مکالمه آشکار است ، کسانی چون لطیف پدرام ، داکتر محی الدین مهدی و احمد بهزاد در انتخابات شکست خورده بوده اند. اما پس از فشارهایی که مقام دولتی فوق الذکر بر یکی از کارمندان کمیسیون انتخابات وارد می کند ، کارمند مذکور در آرای آن ها دست کاری کرده و آن ها را در لیست کامیاب ها جای می دهد. هم چنین کاملا مشخص است که آنچه فعلا به عنوان لیست نامزدان کامیاب غزنی داریم یک لیست تقلبی و دست خورده است.
حال ، بر مردم شریف افغانستان است که با حمایت از رئیس جمهور کرزی و دوستان صادق و مظلوم او در دولت و پارلمان نگذارند که تقلب گسترده درا نتخابات چهره ی پاک و نورانی دموکراسی در کشور را سیاه نماید. همچنان لوی سارنوالی وظیفه دارد که مقام دولتی پیش گفته را به زود ترین فرصت یافته و او را همراه با همدست تقلب کار اش در کمیسیون انتخابات به پنجه ی عدالت و قانون بسپارد. لوی سارنوالی مکلف است که نتیجه ی فعلی انتخابات را باطل اعلام کند و اگر امکان ندارد که انتخابات دیگری برگزار شود دیگر هیچ انتخاباتی برگزار نکند و همین طوری خیلی خوب اش است.

بر اساس تازه ترین خبر در این زمینه ، که همین لحظه که شما این سطر را می خوانید به دست مان رسید ، تاکنون یک میلیون و هفت صد هزار نسخه از نوار مذکور در سراسر جهان تکثیر شده است. گفته می شود هزینه ی تکثیر این نوارها را سفارت جمهوری اسلامی ایران به مخالفین رئیس دفتر ریاست جمهوری داده است.

الکمیته و ما ادراک مالکمیته

2010-11-03T09:45:00.000-07:00

بر اساس گزارش بی بی سی دولت افغانستان کمیته ی ویژه یی را موظف کرده تا نامزدهای ناراضی انتخابات پارلمانی را قانع کند. یکی از نامزدها که توسط کمیسیون مستقل انتخابات رد شده بود و یک نفره در مقابل شهر کابل تجمع کرده بود ، گفت :
« این انتخابات باطل است ، گرچه انتخابات ریاست جمهوری کمتر باطل بود». از آن طرف ، یعنی طرف کمیته ، سخنگوی کمیته ی قانع سازی به خبرنگاران گفت که این کمیته به هیچ وجه اجازه نخواهد داد که نامزدهای ناراضی بدون قناعت از پلجرخی آزاد شوند. یکی از خبرنگاران که تکان خورده بود پرسید : « این نامزدهای ناراضی فعلا در زندان اند؟». سخنگوی مذکور لبخند شیرینی زد و پاسخ داد : « به مزاح نمی فهمی برو مثل سگ بمیر حرامی !».
گفته می شود که دولت قصد دارد کمیته ی ویژه ی دیگری بسازد که کمیته ی اولی را قانع کند از تعقیب نامزدهای ناراضی دست بردارد. فاروق وردک رئیس « شورای هماهنگی ما طالب نداریم » امروز صبح اعلام کرد که به زودی « وزارت نظارت بر کمیته های حل اختلاف» ایجاد خواهد شد. وی تصریح کرد که « آن پول ها» از جمله برای ایجاد همین وزارت مصرف شده است. یکی از خبرنگاران که در « آن روز» در « آن طیاره» نبوده ، خواهان توضیح بیشتری در مورد آن پول ها شد. اما آقای وردک به شدت چیزی نگفت.
در یک خبر دیگر ، حامد کرزی گرفتن پول نقد از بنگلادش را رد کرد و جهت شفافیت هر چه بیشتر امور دولتی از خبرنگاران خواست که نام کشور ها را بگیرند تا او بگوید که از آن ها پول گرفته یا نگرفته و اگر گرفته چه قدر گرفته.
خبرنگار تلویزیون آریانا : عربستان
کرزی : بلی. هفت صد درهم.
خبرنگار صدای افغان : چه گوارا
کرزی : برادر چه گوارا کشور نیست ، آبشار است.
خبرنگار بی بی سی : همه ی کشور های جهان
کرزی : شما مهربان استید .
خبرنگار هشت صبح : پاکستان
کرزی : گفته اند که می دهند ولی تا کنون انتظار کشیده ایم.
خبرنگار تلویزیون طلوع ( آرش بکتاش) : ایران
کرزی : ما ....
بکتاش : منظور تان از ما چیست ؟
کرزی: قبلا ...
بکتاش: این که می گویید قبلا دقیقا به زمانی بر می گردد که شما در ایران بودید یا به دوران عصر روشنگری می رسد ؟
کرزی : پول های که داده شده بود ...
بکتاش : گرفته شده بود یا داده شده بود. در ضمن ما شنیده ایم که...

شعر سپید :

در این وقت دیگران رفتند
و بکتاش
می ریخت
سوال های خود را
بدان سان که
فرصتی نمی ماند
پاسخ گفتن را.

مواد مقهر

2010-10-31T21:45:00.000-07:00

بی بی سی خبر داد :
« حمله مشترک ناتو و روسیه به چهار کارگاه تولید مواد مخدر در شرق افغانستان، انتقاد شدید رئیس جمهوری این کشور را برانگیخته است».
آقای کرزی که در یک کنفرانس خبری با روزنامه نگاران افغانستان سخن می گفت این رویداد را تلخ توصیف کرد و گفت :
« این اولین بار است که یک کشور خارجی ، یعنی روسیه ، در کمال بی شرمی بر خاک ما تجاوز می کند». وی در تایید گریه های یک خبرنگار وطنی - که بی وقفه اشک های خود را با گوشه ی دستار خود پاک می کرد- گفت :
« شما دقیق گریه می کنید. ننگ است به خدا که که که که که که روس ها باز بیایند».
رئیس جمهور افغانستان در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسید « میان حمله ی روس ها و ناتو چه تفاوتی هست؟» گفت :
« بسیار تفاوت هست. ما الحمدالله همین طور مردم خوب هستیم. نمی گویم مشکلات نداریم. داریم. زیاد مشکلات داریم. ولی به فضل خداوند متال حل می کنیم. مارشال صاحب و استاد خلیلی و ریش سفیدان همه در خدمت هستند. وزیر صاحبان کار می کنند». خبر نگار مذکور دو باره پرسید : « ببخشید . سوال من این بود که چه فرقی هست بین حمله ی روس ها و نیروهای ناتو؟». آقای کرزی جواب داد :
« ما یک دفعه روس ها را دواندیم از این مملکت. ان شاءالله ناتو را هم ، ناتو را هم همین قسم ، با ناتو هم به شکل سابق به همکاری ادامه می دهیم و از ملا مح مد عمر آخوند هم استدعا می کنیم که ... آن برادر ما که در آن آخر نشسته خود را بالا بالا می کند ...چیست؟ خبرنگار است؟ خوب بگذارید سوال خود را بپرسد. این اتاق یک کمی خرد شده . امر داده ایم که برای شما ژورنالیست ها یک جای صحیح تیار کنند. از این چوکی های نرم که نیست ، در اکثر اتاق های کنفرانس دنیا دارند. از همان ها گفته ایم بیاورند...».
بنا بر گزارش ها آقای کرزی در ختم کنفرانس خبری گفت : « ما از این خاطر قهر نیستیم که در آن کارخانه ها کمی سهم داشتیم. ما از بی قانونی و بی عزتی پریشان استیم. یک چند صد سیرش از ما بود. خیر است. قهر ما از این خاطر است که یک روز در امریکا برادر ما را به جرم قاچاق مواد مخدر تحت تعقیب قرار می دهند. روزی دیگر کارخانه های ما را ، از ما که نبود از ملت بود ، خراب می کنند. خارجی ها هر جا که مواد مخدر یافتند شک می کنند. فکر می کنند که مواد مخدر فقط ضرر دارد. نمی فهمند که ما از مواد مخدر به حیث دوا استفاده می کنیم. اجداد ما همین کار را می کردند. این که عده یی از آن استفاده های بد می کنند چه ربطی به ما دارد؟ آدم باید مواد مخدر را هر شب بسیار کم استفاده کند. یک دود بالکل کفایت می کند. زیادش آدم را یک قسم گنگس می سازد. مخصوصا هروئین را که آدم زیاد بکشد احساس می کند که گوش های اش به اندازه ی این دست های من کلان شده اند. چشم آدم گرنگ می شود و آدم خیلی قد خود را کوتاه احساس می کند. سرک ها یک قسم یک بغله معلوم می شوند و درخت ها حرکت می کنند...»

ای مردم! او درد دارد

2010-10-25T05:10:00.000-07:00

آقای کرزی خطاب به روزنامه نگاران افغان گفته است:
"نیویورک تایمز بر اساس منافع ملی خود عمل کرده است، شما هم از نیویورک تایمز یاد بگیرید. آنها ما را بدنام می کنند و شما هم آنها را بدنام کنید."BBC
راست می گوید. عمر داوود زی رئیس دفتر آقای کرزی از ایران پول گرفته و نیویورک تایمز آن را گزارش داده. حالا نوبت ماست که بر اساس منافع ملی خود عمل کنیم و امریکا را بدنام کنیم. چه کار کنیم؟ اگر بگوییم که رئیس دفتر اوباما از ایران پول نقد دریافت کرده کسی باور نمی کند. چه طور است عکس های خانم اوباما را در انترنیت منتشر کنیم و بگوییم که ... . نه ، این هم نمی شود. یک میلیون عکس این خانم در انترنیت هست. بگوییم اوباما سیاه هست. ، هه هه هه هه. نه. مردم بد می گویند. می گویند این روزنامه نگاران افغان چه قدر احمق اند. بگوییم برادر اوباما با حمایت او مواد مخدر قاچاق می کند. نشد. اولا اوباما برادر ندارد و ثانیا خوب برادر ندارد دیگر. خلاص. بگوییم اوباما در انتخابات تقلب کرده و ریاست جمهوری را از « مک کین مک کین » دزدیده است. این شاید بچسپد ، ولی بدی اش این است که آدم را به یاد بعضی چیزهای دیگر هم می اندازد. بگوییم اوباما قبلا عضو گروه طالبان بوده. همین است . یافتم. من سر از فردا مقاله یی در کابل تایمز منتشر می کنم به این شرح :
باراک اوباما رئیس جمهور فعلی امریکا قبلا در گروه طالبان عضویت داشت. گروه طالبان یک گروه افراطی مسیحی است که می خواهد دولت امریکا را سرنگون کند و اوباما از آنان تحت عنوان برادران ناراضی ما یاد می کند. گفته می شود همین گروه پدر اوباما را در کنیا به قتل رساند و از آن پس اوباما تا مدتی از آنان گله مند شد. اما فعلا اوباما از این که گاهی این برادران ناراضی کشته می شوند خیلی ناراحت است. وی در یک سخنرانی خود از شدت ناراحتی گفت :
I have Dard. I swear to God, O'mardom. Stop, for God's khaater. It wrenches my heart to imagine my Mirwais as a lawloooo khareji. I want him to become a ghal.
ترجمه :
ملت شریف امریکا ! به خدا دلم میشه فراموش تان کنم. از برای خدا ، رئیس دفتر مه چند صدهزار یورو از کدام دولت گرفته قیامت شده؟ بس کنین به خاطر خدا. فردا اگر بچه مه خارجی شوه خوش میشین؟ نکنین. بانین که امی از حلقوم ما آسان پایین بره. مه درد دارم. به خدا تقسیم شد. کل اش ده ما می رسه؟ ای چار گرگا می مانن؟ مه درد دارم.

خوش بختانه متاسف ایم

2010-10-20T22:34:00.000-07:00

بنا بر گزارش روزنامه ی هشت صبح فضل احمد معنوی - رئیس کمیسیون مستقل انتخابات گفته است :
«خوشبختانه که پیشرفت افغانستان به حدی است امروز که ما در یکی از ولایات افغانستان شاهد راه یافتن دو خانم هستیم که دو کرسی داشته آن ولایت ،‌ و دو خانم راه یافته‌اند و با تاسف که کدام مردی نتوانسته بیشتر از این دو خانم رای بگیرد که آن ولایت نیمروز است و این می‌تواند که یک خوش‌خبری و یک پیام خوب برای مردم افغانستان باشد.»

ما تا همین دیروز اعلان داده بودیم که به یک طنز نویس برجسته (در فصلنامه ی « ریخته ها») نیاز داریم. همه ساکت بودند. حالا که ما یک نیمچه طنز نویس را استخدام کرده ایم ، هشت صبح سخنان آقای معنوی را چاپ می کند.
اما فعلا به یک نفر «پل ریکور » یا «هانس گئورگ گادامر» نیاز هست که این سخنان آقای معنوی را رمزگشایی کند.
ما اول از این که « با تاسف کدام مردی نتوانسته بیشتر از این دو خانم رای بگیرد» خیلی ناراحت شدیم. اما وقتی دیدیم که این خبر تاسف آور « یک خوش خبری و یک پیام خوب» است ، یخ درون مان آب شد و شروع کردیم به تبسم.
فرد :
شنیدم که فضل احمد معنوی
تناقض گری بود خیلی قوی

به اسلام می کشند با سی دی ها

2010-10-20T08:57:00.000-07:00

سایت بی بی سی فارسی نظر خواننده گان خود را در باره ی رشد اسلام گرایی در تاجیکستان پرسیده است. کامران از دو شنبه چنین نوشته :

« امروز نهضت اسلامی هر کار می کند مردم به طرف اسلام بکشند از طریق کتاب یا سی دی ها. امروز حتی دانش آموزان طرف اسلام را می گیرند و ادیان دیگر کفر می داند. می خوا هند تاجیکستان حکومتی اسلامی می کنند مانند ایران».

من نامه یی نوشتم به کامران و آن را با شما هم در میان می گذارم :

کامران جان ،
من قربان شما که سخن خیلی نغز می کنید. خوب باشید.
برادر گل ،
مردم به طرف اسلام نکشید. ما کشیدیم در افغونستان به خدا چه شد. خون ها رفت و همین دم نیز می رود. ما گفتیم که دیگران کفر. دیگران باید کشته گردند. آخر خود را کشتیم. شما یک باره به افغونستان سفر نمایید ببینید که آدم ها که طرف اسلام می گیرند چه حال و روز می باشند. در همین ما بین عرض می کنم که اگر حکومت اسلام می خواهید چرا مانند ایران؟
ای برادر مان ،
این آرزو شما را سرگردان به مثل ما می کند. ما وطن خود اسلام کاری کردیم. مذهب کاری کردیم. مردم را پراندیم به سوی اسلام. حالا یک ملت شرمناک می باشیم چرا که آخرش خیلی بد می باشد. در آن وقت های دانش آموزی شعار می گفتیم که « خدایا خدایا ، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار». خدا خمینی نگاه نداشت. ما خری می کردیم. شما شوق نکنید که اسلام کنید به مانند ایران. بدبختی شما بی نهایت می شود.
ما اندرز خود به شما انداختیم ولیکن دانسته ایم که حالی خون شما جوش زنی گرفته و به راه خود روان می باشید و حتما طرف اسلام می گیرید. خدا خیر تان را پیش نماید.
با احترام های درست ،
دوست شما .

فهمیدیم چه شده

2010-10-11T10:47:00.000-07:00

بی بی سی فارسی نوشت :
" دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا گفته است لیندا نورگروو امدادگری که قبل از مرگش در شرق افغانستان از سوی شورشیان به گروگان گرفته شده بود، احتمالا توسط سربازانی که سعی در نجات او داشتند، کشته شده است".
من پس از خواندن این خبر - که در زنده گی ام صورت گرفت- کمی متعجب شدم. البته وقتی متعجب شدم این متعجب شدن پس از آن بود که متعجب نبودم ، چون تا آن وقت خبر را نخوانده بودم. وقتی که خبر را خواندم خبر را خوانده بودم دیگر. به عبارتی دیگر ، اگر مثلا یک گزارش نویس بی بی سی در باره ی متعجب شدن من گزارش می داد این طور می نوشت :
سخیداد هاتف مزخرف نویسی که قبل از مرگ اش گاهی متعجب می شد حالا در کمال تعجب دیگر متعجب نمی شود چون پس از خواندن خبر گریه آور ما از شدت خنده مرده است.

فهم و صداقت ات ما را کشته

2010-10-02T09:07:00.001-07:00

آقای کرزی گفت : خارجی ها پس از تامین منافع خود از افغانستان می روند. بی بی سی

عده ی زیادی گفتند : نه ، نمی روند. کرزی گفت : می روند. آن ها گفتند : نه ، نمی روند. کرزی دهان خود را خوب به میکروفون نزدیک کرد و گفت : می روند. به خدا می روند. در میانه ی همین اصرار و انکار بود که ناگهان منافع خارجی ها تامین شد و هیچ کسی از جای خود تکان نخورد. آن ها ( یعنی همان منکران) گفتند : نگفتیم که نمی روند؟ کرزی پاسخ داد : حتما منافع شان تامین نشده که کسی نرفت.
ماه ها رفتند و سال ها گذشتند و روزی میرویس کرزی از پدر خود پرسید : پدر جان ، خارجی ها چه وقت از افغانستان می روند؟
کرزی: بچیم ، هر وقت منافع شان تامین شود می روند.
میرویس: پدر جان ، منافع چیست؟
کرزی: Interest, Interest
میرویس : خوب ، تامین کنید که بروند.
کرزی: چرا تو اصرار داری که خارجی ها بروند ؟
میرویس ( با چشمان گریان) : به خاطری که من نمی خواهم خارجی شوم. من نمی خواهم غلام پاکستان شوم. به خدا این وطن و بدبختی هایش را که می بینم دلم می شود به زیر خاک در آیم...
کرزی: بچیم ،تو هم خاصیت های سابق مرا گرفتی. من همین حرف ها را گفتم که کاکایت را در نیویورک تحت تعقیب قرار دادند.
میرویس : من فردا بیل می گیرم و این وطن را آباد می کنم...
کرزی: ووی چه گپ است؟ وطن را آباد می کنم. برو گم شو از پیشم. حالی روزگار فامیلی ما بد است که تو ... بیل می گیرم ، بیل می گیرم. برو گم شو.

چند سالی گذشت و میرویس کرزی در انتخابات ریاست جمهوری نامزد شد و انجنیر اسدالله اسدالله رقیب خود را شکست داد. اسدالله اسدالله مدعی شد که تقلب شده اما همه ی ناظران داخلی و خارجی گفتند : می دانیم ولی خداوند صابران را دوست می دارد. میرویس کرزی در اولین روز ریاست جمهوری خود برای مردم افغانستان سخنرانی کرد و گفت : قرار است تا سه سال دیگر ۷۹ کشور از ۱۳۴ کشور جهان نیروهای خود را از افغانستان خارج کنند. اما ای مردم شریف کشور ! کشور های باقی مانده خارجی هستند و تا منافع شان تامین نشود خارج نخواهند شد. میرویس کرزی در حالی که اشک می ریخت گفت : الحمدالله یوتیوب هست . بروید ببینید لذت ببرید. این وطن همین طور هست که هست. توریالی پسر من خارجی شده.

بیایید خود را تکه-تکه کنیم

2010-09-10T10:14:00.000-07:00

از افغانستان خبر می رسد که مردم با خدا و غیوری که کلمات قرآن ، امریکا و آتش را یکجا شنیده بودند دست به تظاهرات زدند. این تظاهرکننده گان ساعت چهار صبح به سرک ها ریختند و از همه ی خوابزده گان خواستند که به آنان بپیوندند. یکی از این تظاهر کننده گان به خبرنگار ریخته ها گفت :
« ما تظاهرات را صبح وقت شروع کردیم چون شنیده بودیم که می خواهند برنامه ی سوزاندن قرآن را لغو کنند. اگر این برنامه را لغو کنند تظاهرات هنوز خوب است اما زیاد مزه نمی دهد».
یکی دیگر از تظاهر کننده گان که از شدت غضب گردن خود را خشک کیسه می کرد فریاد می زد :
« به خدا اگر امروز خانه ی خود را آتش نزنم. من زن ام را می کشم. به قرآن که می کشم».
چند تن از تظاهرکننده گان به نشانه ی همدردی با مسلمانان سراسر جهان پترول و گوگرد با خود آورده بودند و می خواستند خود را به آتش بکشند. یکی از این افراد در پاسخ به این سوال خبرنگار ما که خود را آتش زدن چه سودی دارد ، گفت :
« نمی دانم. ولی هر وقت که می شنوم کسی به اسلام توهین کرده فورا احساس می کنم که بدنم دچار کمبود آتش و پترول شده. پارسال در یک مسجد پیش داکتر رفتم. داکتر گفت که تو جوجه ی ابلیس تا حال زنده هستی؟ این شد که تصمیم خودم را گرفتم و به حول و قوت پروردگار امروز خاکستر می شوم».
بر اساس گزارش های رسیده ، پلیس افغانستان فردی را که می خواست در میانه ی تظاهرات فرزند خود را ذبح کند بازداشت کرده است. پلیس گفته است : « خود ما این کار را می کنیم و نیازی نیست که هر کس به صورت خودسرانه و غیر قانونی آدم بکشد».

بحمدالله باز کردن گره مکروه است

2010-09-06T16:39:00.000-07:00

آيت‌الله سبحانی: فرزند کم تر زندگی بهتر، شعاری يهودی و برخلاف اسلام است، ايرنا

من هم مدت ها بود از این کشف ها می کردم اما از گفتن اش ابا می ورزیدم. از این پس گاه گاهی این کشف ها را در قالب کلمات قصار عرضه خواهم کرد.
یک بار درموردی از یک نشانه ی خدا استفتاء کردم. برایش نوشتم :
اگر مومنی در بیابانی از پا افتاده باشد و نتواند از جای خود تکان بخورد و حتا چشم های خود را هم به مشکل از این سو به آن سو بگرداند ( با فرض این که در بیابان دو در صد احتمال چشم چرانی هم محتمل است) ، آیا این مومن حق دارد در صورتی که ناگهان متوجه شود که دقیقا در پهلوی جسد متعفن یک خر سیاه از پا افتاده ، دست خود را دراز کند و پاره یی از گوشت آن ملعون را بکند و از سر اضطرار به دهان خود بگذارد؟
ایشان بعد از نود و سه روز در پاسخ نوشته بود:
جواب : « بسمه تعالی. گوشت خر حتا در قبر هم حرام می باشد و ای بمیری تو که هیچ غیرت نداری».
من از روی این جواب عمیق و همه جانبه و در عین حال موجز به این کشف نایل آمدم:
اگر خدای نخواسته گاهی از گرسنه گی از پا افتادید و مرگ را در برابر چشمان خود دیدید سعی کنید این اتفاق در جایی بیفتد که اقلام زیر در آن جا موجود باشند:
- هفت سیخ کباب ( از گوشت گوسفند ایتالیایی ذبح شده به شیوه ی اسلامی)
- یک کوزه دوغ شیرازی تهیه شده با پودر نعنا ( اگر نعنا نبود نعناع هم درست است)
- شش عدد نان گرد مزاری همراه با سیاه دانه ( احوط آن است که گرم باشد)
-پنج تا بادنجان رومی رسیده ی تازه ی
- یک بشقاب ریحان ، تره تیزک ، پیاز نو بهاری و بادرنگ قاش شده
- یک کاسه ترشی اعلای تاشقرغانی
- یک ترموز چای سیاه هیل دار با انواع شیرینی های لبنانی ( البته این یکی حتمی نیست. تنها برای احتیاط ذکر شد)

طالبان که این جلوه در ...

2010-09-05T23:03:00.000-07:00

کرزی شورای صلح تشکیل داد. یکی از آگاهان خبر کهنه یی را به زبان نظم برای ما فرستاده و اصرار کرده که حتما نشر شود. حالا اصل خبر:

طالبان کاین جلوه در میدان و سنگر می کنند
پیش کرزی درد دل با دیده ی تر می کنند

گاه می نالند از تنهایی ملا عمر
گه غریو از غربت « ملا برادر» می کنند

از بهشت و «انجلی»های اش نشان ها می دهند
قصه ها از کوچه ی حمام کوثر می کنند

محبسی داریم نام نامی اش «پلچرخی» است
( آمرش را از وزیرستان مقرر می کنند )

گاه جمعی از برادر های حامد جان شان
در همین جا چند ماهی خسته گی در می کنند

بعد آن ها می روند و هوی می افتد که های
طالبان بگریختند ... و خلق باور می کنند

مشکلی دارم ز «قانونی» مجلس باز پرس
پارلمانی ها چرا تقلید از «کر...» می کنند؟*

* در این جا شعر افتاده گی دارد و در نسخه های دیگر هم همین طور ثبت شده. معلوم نشد که منظور از « کر...» چه کسی بوده

بی آی اس آی می شود یا نمی شود؟

2010-09-05T13:29:00.000-07:00

بنا بر گزارش هشت صبح مجددی گفته است: « تا وقتی که آی‌اس‌آی راضی نشود، طالبان را آورده نمی‌توانیم». مجددی گفته که شورای صلح کرزی کامیاب نخواهد شد.
ما که عادت داریم تا یک گپ شد با صاحب آن تماس گرفته و با او گفت و گو کنیم با آقای مجددی تماس گرفتیم و از او خواستیم که سخن خود را بیشتر توضیح بدهد :

ما : سلام علیکم
مجددی : علیکم السلام
ما: حضرت صاحب ، چرا شما فکر می کنید بدون حضور آی اس آی هیچ کاری نمی توان کرد؟
مجددی: خوب کل مردم می فهمند که تمام فساد ها در دست همین بی ناموس است.
ما: یعنی ...
مجددی: یعنی یعنی ندارد. تو نمی فهمی ؟ من نمی فهمم؟ همین ... چه است این... همین بی غیرت نمی فهمد؟
ما : کدام بی غیرت ؟
مجددی: گلبدین پدر سوخته را می گویم.
ما: حضرت صاحب ، از اصطلاحات ایرانی هم استفاده می کنید حالا.
مجددی: کدام اصطلاح ایرانی؟
ما: همین اصطلاح پدر سوخته.
مجددی: ایرانی میرانی اش را خبر ندارم. پدر گلبدین در زمان ظاهرشاه یک دفعه سوخته بود. از همین خاطر ما او را پدر سوخته می گفتیم در پوهنتون.
ما: خوب ، من نمی دانستم.
مجددی : در آن وقت ها ما و ربانی و سیاف و یک چند نفر دیگر هر روز می رفتیم از کانتین پوهنتون چیپس و سلاته و...
ما: ببخشید از موضوع دور نرویم. به نظر شما برای کامیاب شدن شورای صلح چه کار باید کرد؟
مجددی: من فکر می کنم اگر کرزی به همین پدر لعنت ها یگان زهر و زقوم بدهد کل مشکلات حل می شود.
ما : منظور تان این است که به آی اس آی پول بدهد؟
مجددی: بلی . کل گپ سر پیسه است. به خدا ، به قرآن که کل گپ سر پیسه است. در همین انتخابات ریاست جمهوری این بچه داکتر عبدالله زیاد پیشانی ترشی می کرد . کل دولت به تشویش بود که چه خواهد شد. من به کرزی گفتم بده ، بده ، بده که آرام شود. کرزی هم به هدایت من هشتاد و سه هزار دالر از پیسه قاچاق مواد مخدر را روان کرد. فردا خود داکتر عبدالله در تلویزیون بر آمد و گفت من قبول دارم. چی را قبول داری؟ پیسه خوردی ، به قرآن که پیسه خوردی.
ما : ولی فکر نمی کنم آی اس آی حاضر شود از کرزی پول بگیرد.
مجددی: اگر پول را نگرفت آن وقت ما باید کل مردم افغانستان را در کابل جمع کنیم. کل شان را . نماینده های شان را نه. کل شان را. در کابل بیاوریم و صاف و پوست کنده برای شان بگوییم که حالی باید چه کار کنیم؟ اگر مردم گفتند حمله کنیم می رویم پیشاور را می گیریم. صدر را می گیریم ، شاهین تاون را می گیریم ، حیات آباد و کارخانو را می گیریم. مارش می کنیم به طرف راولپندی. پاکستان را از این روی به آن روی می کنیم.
ما: به نظر شما این کار شدنی است؟
مجددی : پاکستانی ها از دور هیبتناک معلوم می شوند ( سیاه چرده استند نه) ، نزدیک شان که بروی راه گریختن خود را گم می کنند. ما یک دفعه از دکاندار شان نی شکر خریده بودیم باقی مانده پیسه ما را پس نمی داد. بهانه می کرد. من جاروب را گرفتم و به جان اش دویدم. هر چه کلدار داشت پیش من انداخت. از وارخطایی شناخت کارت خود را هم به من داد. هنوز شناخت کارت اش در خانه ی ما هست.
ما : ریاست شورای صلح را چه کسی بر عهده دارد؟
مجددی: ریاست اش به دوش من است. حسن غم کش این مملکت کیست؟ من هستم دیگر. باقی نفرها را ندیدی که پشه را از گرد دهن خود تور داده نمی توانند. پاکستانی ها فقط از من می ترسند. چند سال پیش نصیرالله بابر شان را چه طور بی آب کردم. در خانه ی خودش بی آب کردم. مثل موش غار می پالید. همان روز چند نفر از کلان های پنجاب آمدند و ریش مرا گرفتند و گفتند شما او را ببخشید. دامن من کلان است. بخشیدم اش.
ما : تشکر از شما.
مجددی: این چی هست او بچه ؟ این خربزه است یا کدو؟
ما: تشکر از شما
مجددی: خدا حافظ

ما خیلی ماه بوده ایم

2010-09-01T20:06:00.000-07:00

بعضی می گویند که تاریخ چندین هزار ساله ی افغانستان سرشار از افتخارات است. بعضی می گویند این طور نیست. من از همان هایی ام که فکر می کنند شواهد انکار ناپذیر بسیار وجود دارند که نشان می دهند ما خیلی خوب بوده ایم. به عنوان نمونه :

- شما تا حال به مرد افغانی برخورده اید که سن اش از پنجاه بالا باشد و در زمان داوود خان یا ببرک کارمل جنرال یا دگروال نبوده باشد؟ در اسلام آباد تکسی ران افغانی به شما می گوید که قوماندان فرقه بوده. در استکهلم مردی هر روز بر چوکی پارک نزدیک خانه ی خود می نشیند و اگر شما هم کنارش بنشینید حتما به شما خواهد گفت که جنرال چند ستاره ی اردو بوده است. در ملبورن از مغازه ی افغانی نان خشک می خرید و پیش از شما مرد موسفیدی ایستاده است و به دکاندار می گوید : من در بدترین شرایط هم به سربازان ام از همین نان های اعلا می دادم. یعنی دیگر. در واشنگتن مرد مسنی وارد مجلس می شود و کسی همین طور از دل خود او را دگروال صاحب صدا می کند و او هم ناگهان به گذشته بر می گردد و کشف می کند که چه دگروالی بوده است وای. در تورنتو خواننده ورقی را باز می کند و می گوید : جنرال صاحب فلانی از من خواسته است که همان خواندن ماصومه سلسله دار را بخوانم. به سر چشم ها!
خوب ، این قدر جنرال و دگروال در سراسر جهان داریم. حتما ارتش بی نظیری هم داشته ایم دیگر. نه؟

- اگر یکی می گفت " در آن وقت ما یک تلویزیون سی و چهار اینچه داشتیم. در آن دوران فقط شش هفت نفر از آدم های کلان دولت از این تلویزیون ها داشتند" ، مشکلی نبود. خوب سال 1951 بوده و در افغانستان تعداد تلویزیون از هر نوع اش کم بوده. تلویزیون سی و چهار اینچه که جای خود دارد. منتها من قسم می خورم ( به سر خلفای راشدین که سه تای شان حق آن چهارمی را 1500 سال پیش غصب کردند و اگر حالا می بودند به حساب شان می رسیدیم) که من دقیقا از 11 میلیون و 234 هزار افغان شنیده ام که در سال 1951 تلویزیون سی و چهار اینچه داشته اند و قسم خورده اند که در آن زمان به جز شش هفت خانواده ی اشرافی دیگران از آن بی بهره بوده اند. حد اقل نصف این تعداد هم قسم خورده اند که تلویزیون شان رنگی بوده است. افغان ها بی خود که قسم نمی خورند. حتما وضع مملکت در آن وقت خیلی خوب بوده.

- سال ها پیش - پیش از آن که ما به این دنیای لجن بیاییم- کل جمعیت افغانستان در کابل زنده گی می کرده. شما از هر افغان بپرسید تصویری از کابل آن روزگار به شما می دهد. مثلا از همسایه ی بغلی تان که بیست و سه سال پیش از شوهر خود جدا شده و فعلا در یورکشایر ایرلند زنده گی می کند بپرسید که کابل آن وقت چه طور بوده. می گوید : " ما یک باغ کلان در منطقه باغ بالا داشتیم که 469 هزار جریب بود. نه خدایا ، دروغ گوی نشوم 468 هزار جریب بود. تابستان ها همه ی سه صد هزار نفر اقارب ما از مزار می آمدند و در همین باغ میله می کردند". یا همین طور در هر جای دنیا که با یک افغان مقابل شدید از او بپرسید که هیچ وقت کابل را دیده است؟ پاسخ : " پس شما فکر می کنید که سیلو از کی بود؟ سیلو از مرحوم پدر کلان من بود که در وقت ظاهرشاه بین افغانستان و سنگاپور تجارت روده ی آهو می کرد". من هنوز افغانی ندیده ام که نصف زمین کابل از پدر و اجداد او نبوده باشد. و همین نشان می دهد که وضع مردم افغانستان در گذشته خیلی عالی بوده.

- به نظر شما استاد سر آهنگ چند تا پسر یا نواسه ی عمه و خاله داشته باشد خوب است؟ بیست تا ، سی تا ، نود تا؟ اشتباه می کنید. همه ی مردم افغانستان نواده های حضرت آدم اند. استاد سرآهنگ هم نسب اش به حضرت آدم می رسد. پیوند را بگیر که در گرمی آب می شود و جمع کردن اش سخت است. از استاد سرآهنگ که بگذریم چندین میلیون نفر اصرار دارند که آن سرفه ی احمدظاهر در کست 13 اش ارزش تاریخی دارد. هر یک از این شش میلیون نفر معتقد است که احمد ظاهر خطاب به او سرفه کرده است. نشانی هم می دهد که آن روز در مندوی بادنجان سیاه یافت نمی شد.

این ها و هزاران نمونه ی دیگر نشان می دهند که وطن عزیز ما افغانستان تاریخ پر افتخاری دارد که به قول استاد روستار تره کی باید دست اش نزنیم. دست بزنیم خراب می شود. شما هنوز متقاعد نشده اید؟

گر حکم شود که لیست گیرند

2010-08-27T10:25:00.000-07:00

چنان که می دانید در روزهای اخیر شایع شد که بعضی از اعضای ارشد حکومت افغانستان از سازمان "سیا" پول می گیرند . به طور مشخص آقای ضیا صالحی - عضو شورای امنیت ملی افغانستان- متهم شد که برای امریکا جاسوسی می کرده. خبرگزاری ریخته ها برای روشن شدن این موضوع با آقای ضیا صالحی تماس گرفت و از ایشان خواست که کمی ابهام زدایی کنند. آنچه می خوانید متن این گفت و گو است که از تلفن پیاده شده :
ریخته ها: سلام علیکم آقای صالحی
صالحی: والیکمسسلام
ریخته ها: آقای صالحی شما متهم به جاسوسی شده اید , نظر شما چیست؟
صالحی: به نظر شما نظر من چیست؟ عجب آدمی هستید شما.
ریخته ها: من فکر می کنم که شما این اتهام را مردود می دانید.
صالحی : بر عکس , من قبول دارم که برای سیا جاسوسی می کردم. پول خوبی هم می دادند.
ریخته ها: به نظر شما این کار تان اخلاقا کار درستی بود؟
صالحی : ببین برادر , شما مثلی که فکر می کنید کار دولت و سیاست با اخلاق پیش می رود.
ریخته ها: خیلی خوب. اجازه بدهید سوال ام را از زاویه ی دیگری طرح کنم. آیا این که شما اتهام جاسوسی را می پذیرید شما را دچار مشکل نمی کند؟
صالحی : حتما دچار مشکلات زیادی می کند. همین امروز آقای اسپنتا مشاور امنیت ملی رئیس جمهور گفت که اگر کسی برای کشورهای خارجی جاسوسی کند مجازات خواهد شد.
ریخته ها: پس چه طور شد که شما به این ساده گی حاضر شدید این اتهام را بپذیرید؟
صالحی : من به این نتیجه رسیدم که باید حقایق را به مردم افغانستان بگویم. این است که از خود شروع کردم و به امید خدا در روزهای آینده از بعضی حقایق مهم تر در درون دولت افغانستان نیز پرده بر خواهم داشت.
ریخته ها: با این حساب.... هلو ! هلو! هلو! .....

در اینجا تلفن قطع شد. ما طبق معمول شروع کردیم به دشنام دادن به کارت تلفن " ارتباط". بعدتر هر چه کوشش کردیم که دو باره با آقای صالحی تماس بگیریم موفق نشدیم. هر بار که زنگ می زدیم یک پیام کامپیوتری می گفت : " شماره ی مورد نظر شما از ساحه خارج می باشد". حیران می شدیم. ساحه ی پوشش تلفن های افغان بیسیم مگر چند متر است؟

به هر حال , این بار تلاش کردیم موضوع را با وحید عمر سخنگوی دولت در میان بگذاریم.
ریخته ها: سلام آقای عمر. ما فکر می کردیم که تلفن شما هم از ساحه خارج می باشد.
عمر : سلام علیکم. نه , نه . تلفن من حتا در غار "توره بوره" هم کار می دهد.
ریخته ها‌: در غار توره بوره؟
عمر: بلی. چند روز پیش معاون معاون من رفته بود به آنجا و موبایل مرا هم با خود برده بود. من زنگ زدم صحیح آنتن می داد.
ریخته ها: ببخشید معاون معاون شما برای چه آنجا رفته بود؟
عمر: داستان اش طولانی است.
ریخته ها: من حاضرم این داستان را بشنوم.
عمر : من کل داستان را می گویم به شرطی که در وقت انتشار آن سانسورش نکنید , چون در این ماجرا پای مقامات بسیار بلند پایه ی دولت هم در میان است.
ریخته ها: قول می دهیم سانسور نکنیم. حالا بفرمایید... هلو ! هلو! هلو!
قطع شد. ناگزیر شدیم به آقای اسپنتا زنگ بزنیم.
ریخته ها: آقای اسپنتا سلام.
اسپنتا: من افشا می کنم. از سیر تا پیاز اش را افشا خواهم کرد. من ملاحظه ی هیچ کسی را ندارم. حتا بالاترین مقامات را هم افشا...
ریخته ها: هلو ! هلو!

چرا قطع می شود؟
این بار به یکی از پیاده های دفتر محافظان رئیس جمهور ( به نام زینو ) زنگ زدیم و از او خواستیم که توضیح بدهد چرا تلفن ها در کابل خوب کار نمی کنند.
ریخته ها: سلام برادر جور استی؟
زینو : سلام
ریخته ها: برادر گل ما هر چه زنگ می زنیم قطع می شود. چه خبر است در کابل؟
زینو : هیچ. تلفن های ما که مشکلی ندارند.
ریخته ها: شما هم خبر شدید از این قضیه جاسوسی ماسوسی؟
زینو: بلی. ما شب و روز همین جا هستیم دیگر.
ریخته ها: جاسوس ها را دستگیر کرده اند؟
زینو: اول دستگیر کردند اما آن ها تهدید کردند و آزاد شدند.
ریخته ها : جاسوس ها دولت را تهدید کردند؟
زینو : بلی. این تعجب دارد؟
ریخته ها: خوب. این خیلی عجیب نیست که یک جاسوس دولت را تهدید کند؟
زینو : نوچ ! هیچ عجیب نیست.
ریخته ها: بسیار خوب . چه قسم تهدید کردند؟
زینو : من دقیق اش را نمی دانم. اما شنیده ام که گفته اند که اگر آن ها را آزاد نکنند آن ها تمام پرده های قصر ریاست جمهوری را بر داشته و با خود خواهند برد.
ریخته ها: این تهدید مزخرف است. اولا کسی نمی تواند پرده های قصر را بردارد و با خود ببرد. ثانیا گیرم که کسی بتواند این کار را بکند یکی دو پرده که چیزی نیست.
زینو: نمی دانم. ولی باور کنید تا وقتی که جاسوس ها تهدید های دیگر می کردند کسی از آن ها نمی ترسید. اما از وقتی که پای پرده را به میان آوردند همه آزاد شدند. حتما در پرده ها چیزی هست دیگر.
ریخته ها: تشکر از شما زینو جان.
زینو: تشکر.

حالا ما تمام کارشناسان خبرگزاری ریخته ها را جمع کرده ایم که اهمیت پرده ها را تحلیل کنند. اما عقل هیچ کس به جایی نمی رسد.

عقل ندارید از ما بپرسید

2010-08-24T13:31:00.000-07:00

بنا بر گزارش بی بی سی " مقامات اسرائیلی طرح جدیدی را معرفی کرده اند که براساس آن دروس عربی در مدارس دولتی اجباری می شود.

به نظر من این طرح احمقانه یی است و نشان می دهد که اسرائیلی ها یا عقل خود را از دست داده اند یا غیرت خود را و یا هر دو را. اسرائیلی ها باید در این زمینه با کارشناسان افغانی مشورت می کردند و از تجارب گران بهای آنان سود می جستند.

در کشور عزیز ما افغانستان که کوه های سر به فلک کشیده دارد , سه بار با انگلیس جنگیده , سر قره قل اش حرف نیست و همه ی با سواد های بالای شانزده اش استاد اند , کسی تن به اجبار مجبار نمی دهد. شما یک فارسی زبان غیور و قهرمان نمی یابید که زبان پشتو بداند. فارسی زبانان ما نسل اندر نسل این شعار را تکرار کرده اند که " می میریم , می میریم , پشتو یاد نمی گیریم". در نتیجه ی همین پایمردی ها بود که آدمی چون این حقیر سراپا تفسیر وقتی که در رستورانتی در جلال آباد به نظر خود چای سبز فرمایش داد شاگرد رستورانت گفت که در زنده گی خود دوغ بنفش ندیده است.

در این کشور شیران و عقابان و باقی دونده گان و لمنده گان و خزنده گان - و نیز آدم ها- پشتو زبانان سرفراز هرگز اجازه نمی دهند که کسی پوهنتون را دانشگاه بگوید , چرا که می دانند که عده یی اجنبی پرست می خواهند با این تخنیک پروسه ی نشنالیزم افغانی را سابوتاژ کنند و به جای استفاده از کلمات الخالص الملی لنگویج بیگانه ی فارسی را اعاشه و اباته کنند.

در کشور عزیز ما بزرگان به این نتیجه رسیدند که فارسی زبان ها و پشتو زبان ها حرف خوب که به همدیگر نمی گویند , بهتر است دشنام های همدیگر را هم نفهمند. به سبب همین تدبیر افغانستان از بسیاری از بحران های بزرگ نجات یافت. بعضی فکر می کنند که کشور ما از جهل و تعصب خراب شده. این درست است. اما واقعیت آن است که اگر جهل و تعصب نمی داشتیم بدتر از این می شد. آن وقت چه گونه با همدیگر می جنگیدیم؟ شاید عده یی ساده دل بگویند که خوب نمی جنگیدیم. اگر با هم نجنگیم که مثل امریکا و انگلستان و آلمان می شویم. شاید بپرسید این کشور ها را چه شده. چه شده؟ این کشور ها به سرعت به طرف فرو پاشی مطلق در حرکت اند. می گویید این را از کجا می دانم. خوب احمدی نژاد گفت دیگر. می پرسید که از کجا معلوم که حرف احمدی نژاد درست باشد؟ به نظرم شما مرض دارید. نمی شود خفه شوید و این قدر سوال نکنید؟

ماه رمض گشایی

2010-08-23T09:20:00.000-07:00

ماه رمضان قطعا ماه برکات بسیاری است. اما خدایی اش بعضی آدم ها در این ماه بیشتر از دیگران دل هر ذره را که بشکافند آفتابی ش در میان بینند. یا اصلا دل ذره را نشکافته چراغ سر کوچه و اشاره ی ترافیکی و اینها هم در نزدیکی های افطار پیش چشم شان آفتاب آفتاب می شود. دیروز شام یکی می گفت : می دانی چرا رمضان را رمضان می گویند؟". گفتم نه. گفت : رمضان از رمز می آید. این ماه را به خاطری ماه رمضان می گویند که در آن هزاران رمز گشوده می شوند و انسان به چیزهایی دست می یابد که در غیر این ماه دست یافتن به آن ها محال است.
گفتم : ببخشید. تفسیر شما خیلی دل انگیز است , ولی رمضان را به "ض" می نویسند نه با "ز". در حالی که رمز به "ز" نوشته می شود. با تندی گفت : من معنای اش را می گویم. و گرنه هر کودک سه ساله هم می داند که رمضان به "ض" نوشته می شود.
حیران شدم که چه بگویم. کاش سال تولد خودش را می پرسیدم.

خود آموز خود-روزه دار-نمایی

2010-08-22T19:49:00.000-07:00

من در گذشته دو خود آموز نوشته ام : یکی خود آموز خود بزرگ نمایی و دیگری خود آموز خود شاعر نمایی. بحمدالله هر دو با استقبال کسانی رو برو شدند که در این دو زمینه به منابع معتبر دسترسی نداشتند. استقبال به حدی بود که آن دو خود آموز در اندک زمانی نایاب شدند.
از آنجا که فعلا ماه رمضان است و بعضی مردم ( یعنی هفتاد و هفت در صد برادران و خواهران شجاع و مسلمان ما) به خاطر امراض لاعلاجی چون گشنه گی و تشنه گی بیش از حد نمی توانند از سر صبح تا قلب شام دهان خود را ببندند و در عین حال مجبور اند که رعایت آداب مسلمانی را هم بکنند , بنا بر این بنده تصمیم گرفتم که به کمک این عده بشتابم و یک " خود آموز خود- روزه دار -نمایی" بنویسم. امیدوارم ( و به قول شیخ بحرانی مشهور به دشمن دوغ رجای واثق دارم) که این خود آموز بسیاری از برادران و خواهران محترم را به کار خواهد آمد.
" خود-روزه دار-نمایی" اصطلاحا به حالتی گفته می شود که در آن فرد مسلمان نان خود را خوب زده ( چون در ماه رمضان غذا ها به جای خورده شدن زده می شوند) اما کوشش می کند این طور وانمود کند که نزده. خودش می داند که زده , اما می خواهد دیگران را متقاعد کند که نزده.
برای این که در این کار موفق شوید روش های زیر را به کار ببرید:

1- در حضور چند آدم روزه دار گاه گاه دست تان را روی شکم تان ببرید. به گونه یی که آنان متوجه شوند که شما مشکلی دارید.
وقتی از شما پرسیدند که مشکل چیست , آهی بکشید و بگویید :
" دیروز کسی می گفت که اگر آدم ترشی بخورد در طول روز کمتر تشنه می شود. حالا معده ام درد می کند". بیشتر از این توضیح ندهید چون خراب می شود. آن وقت آنان یقین می کنند که شما روزه دارید.

2- با خنده و شوخی تظاهر به روزه خواری کنید. در جواب کسانی که احتمالا فکر کرده اند شما روزه نمی گیرید و سخنان شان رنگ اعتراض دارد , با خنده اعتراف کنید که در همه ی عمر خود حتا یک روز هم روزه نگرفته اید. این " حتا یک روز" خیلی مبالغه آمیز به نظر می رسد و دیگران را به شک می اندازد. دقیقا در همین وقت به ساعت تان نگاه کنید و بگویید : " از شوخی گذشته من تا چهار ساعت دیگر به راستی هم فرق زمین و آسمان را نخواهم فهمید". آن گاه برای محکم کاری شروع کنید به شکایت از دست ملاها که خیلی سخت گیری می کنند. بگویید : " به نظر من خداوند رحمان و رحیم است و فکر نمی کنم نیم دقیقه پس و پیش افطار کردن برای اش زیاد مهم باشد".

3- در جمع روزه داران میانه سال و بزرگ سال از خود بد بگویید. مثلا بگویید که چه طور وقتی که جوان و جاهل و مغرور بودید هفده روز تمام روزه ی تان را خوردید. اعتراف کنید که هنوز هم آن هفده روز روزه بر گردن تان هست. این کار تان سبب می شود که مردم احتمال روزه خواری فعلی تان را صفر ببینند. آن هفده روز ساخته گی را هم به حساب جوانی و جاهلی تان می گذارند و می گذرند.

4- در باره ی شستن و بورس کردن دندان تان حرف بزنید. بگویید که چون معمولا عادت دارید در طول روز دندان تان را بورس کنید فعلا دچار مشکل شده اید چون شب ها این کار را فراموش می کنید. آن گاه حتما در جمع کسی هست که عاشق دادن اطلاعات شرعی به دیگران است. او به شما می گوید که چرا حالا در طول روز دندان تان را بورس نمی کنید. به او بگویید که خوب نمی شود دیگر. مزه ی خمیر دندان به حلق آدم می رود. آن گاه او به شما اطمینان می دهد که این کار اشکال شرعی ندارد. به این ترتیب همه مطمئن می شوند که شما آداب روزه داری را به حد افراط رعایت می کنید.

5- اگر دوستان مذهبی و روزه دار تان شما را سر خوردن چاشتانه و یا صبحانه گیر کردند از جای خود برخیزید و لنگ لنگان به طرف شان بروید و با آنان احوال پرسی کنید. حتما از شما می پرسند که چرا می لنگید. جواب بدهید : " ماه ها بود که در این قسمت آخری ران ام یک غده ی بسیار دردناک پیدا شده بود. پریروز که پیش داکتر رفتم اصرار کرد که این غده حتما باید کشیده شود. همان روز جراحی کرد و یازده رقم دوا داد و گفت که آن ها را باید تا یک ماه دیگر مصرف کنم. خیلی خونریزی کرد. فضل خداوند شد که بخیر گذشت". دوستان تان با خود خواهند گفت : " ما تعجب کرده بودیم که این چه طور روزه ی خود را می خورد".

6- اگر در خانواده ی تان همه روزه می گیرند شما هم دو سه روز اول را واقعا روزه بگیرید. روز چهارم در دست شویی یا آشپز خانه بروید و در را ببندید و شروع کنید به واق زدن , طوری که همه فکر کنند شما استفراغ می کنید. وقتی بیرون آمدید حتما بر دیوار تکیه کرده حرکت کنید. آن وقت اعضای خانواده ی تان یک صدا به روزه گرفتن تان اعتراض می کنند. روزه ی تان را بشکنید و تا روزهای بیست و هفت و بیست هشت رمضان روزه ی تان را بخورید. گاه گاه واق زدن را فراموش نکنید. از روز بیست و هشتم تا آخر رمضان روزه بگیرید و هر چه دیگران اصرار کنند که روزه نگیرید قبول نکنید. حتا ملامت شان کنید که چرا تا حالا نگذاشته اند روزه بگیرید. برای محکم کاری یک روز پس از عید هم روزه بگیرید.

7- وقتی در جمعی هستید که در آن چند نفر روزه نمی گیرند اما اکثریت روزه دارند , به شدیدترین نحو به آدم های بی روزه حمله کنید. آن ها را بی اخلاق , بی غیرت و حتا بدتر از آن معرفی کنید. و فورا کسانی را که مشکلات صحی دارند یا مسافر اند معذور بدانید. در این حالت توهین کردن به کسانی که مجبور اند از خود دفاع نکنند لذتی خاص دارد. در ضمن گفتن ندارد که این حمله های شما دیگران را متیقن می سازد که خود تان روزه دارید.

8- وقتی می خواهید از نزد جمعی از آدم های متدین بروید پیش از رفتن اعلام کنید که روزه گرفتن بدون نماز خواندن هیچ سودی ندارد. آن گاه اعتراف کنید که خود تان گاهی نماز های تان را به وقت دقیق شان نمی خوانید و از این بابت همواره احساس گناه می کنید. وقتی که شما رفتید دیگران ممکن است در باره ی کاهلی تان در نماز حرف بزنند اما در باره ی روزه داری تان شک نخواهند کرد.

9- اگر متوجه شدید که در جمع افرادی هستید که مثل خود شما طرار اند و فقط تظاهر به روزه داری می کنند , یک بوتل آب را بردارید و نیم آن را یکباره سر بکشید. اگر کسی طوری به شما نگاه کرد که گویی از این کار تان خوش اش نیامده نزدیک اش بروید و به آهسته گی بگویید : " زیاد خود را نساز , من خودم ختم این کارهایم!".

این بیچاره را نترسان محمود

2010-08-22T10:27:00.000-07:00

کره ی زمین عرق ترس می ریزد. کره ی زمین اشک می ریزد. تب زمین بالا رفته . گرمای امسال بی سابقه است. سیلاب در همه جا بیداد می کند. یک موجود غول پیکر تب کرده ی عرق ریز مثل کره ی زمین که از ترس بر خود می پیچد و اشک می ریزد حتما کمی خسارت به ما هم می زند دیگر. می دانید چرا این طور شده؟
باز کار کار محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران است.

احمدی‌نژاد: در صورت حمله، پاسخ تهران "کره زمين را شامل می‌شود"، راديو فردا

افغانستان ابر-قدرت شد

2010-06-17T13:05:00.001-07:00

به گزارش بی بی سی "افغانستان ارزش معادن خود را سه هزار میلیارد دالر اعلام کرد".

وزیر معادن افغانستان گفت که برآورد امریکایی ها ( ارزش هزارمیلیاردی این معادن) بسیار " محتاطانه " بوده است. وی به خبرنگاران گفت : " گم اش کن ، احتیاط به چه دردی می خورد ؟ چرا سه هزار نگوییم ، چرا چهار هزار نگوییم؟ زیادش خوب است". وزیر معادن که احساساتی شده بود وضعیت جهان را در " برهه ی کنونی" بسیار حساس توصیف کرد و گفت :

" جمهوری اسلامی افغانستان همدردی عمیق خود را با قربانیان زلزله ی عظیم سودان اعلام می کند و قول می دهد که پنج صد هزار میلیارد دالر به زلزله زده گان مسلمان این کشور کمک کند". یکی از خبرنگاران که سال ها در افغانستان کار کرده بود و بنابر این چندان تعجب نکرده بود خطاب به وزیر معادن گفت : " ببخشید ، در سودان که زلزله یی نشده است". وزیر مذکور در پاسخ این خبرنگار آهی کشید و گفت : " در سودان زلزله شده است. این زلزله سال هاست که اتفاق افتاده است. این زلزله زلزله ی ظاهری نیست. زلزله ی نابودشدن زیبایی های معنوی و به تاراج رفتن تاریخ پنج هزارساله ی آن سرزمین مردخیز است...". خبرنگار مذکور که عصبانی شده بود زیر لب گفت : " بول شیت ! این ها که شور بخورند برای کشور ها تاریخ پنج هزار ساله جور می کنند".

در خبری دیگر ، گفته می شود که حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان از موقعیت فعلی خود به عنوان رئیس جمهور ابراز ناخشنودی کرده و گفته است : " این مقام های پر زرق و برق دنیوی چیزی نیست که مرا راضی کنند. من از اول هم گفته بودم که برای من خدمت به مردم محروم افغانستان و رشد صنایع کشور مهم تر از رئیس جمهور شدن است". بر اساس گزارش ها ، حامد کرزی به مشاوران نزدیک خود گفته است که مقام ریاست جمهوری یک مقام مناسب برای خدمت نیست. وی تلویحا آماده گی خود را برای گرفتن پست ِ وزیر معادن و صنایع نشان داده و گفته است : " مهم این نیست که چه مقامی بالاتر است و چه مقامی پایین تر. من در این روزها به طور عجیبی علاقه مند خدمت به مردم از طریق معادن و صنایع شده ام".

وطن دوستی به سبک افغانی

2010-04-25T10:20:00.001-07:00

یکی از هم وطنان به تازه گی از افغانستان آمده بود و می گفت : " بلی ، یک چکر رفتیم دیگر. این مرده گاو خاک وطن آدم را به طرف خود می کشاند". با خود گفتم : افغان ها در ابراز محبت واقعا یگانه اند.

ای خاک ِ پدر لعنت ِ منحوس ِ وطن!

ای پست ِ پلید ِ گنده ی ِ زشت ِ لجن!

ای در دهن ِ تو هر چه سگ شاش کند !

ای ... آه ! چه قدر دوستت دارم من !

هلو؟ شرکت اهل دل؟ هلو...

2010-04-23T16:34:00.001-07:00

آیت الله جنتی امام جمعه ی تهران فرمود : " یا ایها الذین آمنو بالروحانیه ، فمنکم الناس قادرون علی پیش بینی الزلزله و هم فقط و فقط اهل دل. البقیه یضیعون قوتهم فی الهیچ کمثل خر در گل".

ترجمه : ای کسانی که ایمان دارید بدانید که فقط اهل دل می توانند زلزله را پیش بینی کنند. بقیه بی خود زور می زنند.

به دنبال این کشف بزرگ – که توسط یک اهل دل بزرگ صورت گرفته- کارمندان بسیاری از مراکز زلزله شناسی جهان تحت تعقیب قانونی قرار گرفتند. سخن گوی اینترپول به خبرنگاران گفت : " این شارلاتان ها ده ها سال است که ملت های جهان را گروگان گرفته اند و به نام دانشمند و متخصص بیت المال دنیا را غارت می کنند ، در حالی که یک نفر شان هم اهل دل نیست".

دولت امریکا به محض اطلاع یافتن از سخنان آیت الله جنتی رئیس مرکز زلزله شناسی این کشور را از کار اخراج کرد و به جای او یک نفر افغان به نام " دل آغا" را به سر پرستی این مرگز گماشت. گفته می شود " دل آغا" پیش بینی کرده که در سال 2010 میلادی یا در پاکستان زلزله می شود یا نمی شود و اگر زلزله نشد معلوم می شود که وقوع زلزله از همان اول منتفی بوده است.

در خبری دیگر ، علی معلم دامغانی شاعر متعهد و کفر شناس ایرانی دیروز در یک نشست اضطراری خواهان دستگیری فوری فرد فاسدی به نام " میرزا عبدالقادر بیدل" شد. وی این بیت بیدل را برای حاضران خواند :

به انگشت عصا هر دم اشارت می کند بیدل

که مرگ اینجا است یا اینجاست یا اینجاست یا اینجا

وی گفت : " توجه می فرمایید که وقتی آدم اهل دل نباشد چه قدر در تشخیص چیزها دچار تردید می شود؟ فرض بفرمایید که این آدم – که در کمال وقاحت به بیدل بودن خود اعتراف هم کرده – زلزله را پیش بینی کند. آن وقت خواهد گفت : نمی دانم در آنجا ، یا در آنجا ، یا در آنجا یا در آنجا زلزله خواهد شد. آخر این هم شد پیش بینی؟!".

بر اساس تازه ترین گزارش ها شرکت کامپیوترسازی "دل"(DELL) اعلام کرده که این شرکت در اولین ساعات پس از پخش سخنان جنتی نود و هفت میلیون تقاضا نامه برای خریدن لپتاپ های جدید این شرکت دریافت کرده است. رئیس این شرکت به رسانه ها گفته است: " خوب ، طبیعی است که بسیاری می خواهند اهل دل باشند و از قدرت پیش بینی زلزله برخوردار شوند".

به من رای بدهید

2010-04-20T14:19:00.000-07:00

ثبت نام نامزدان انتخابات پارلمانی افغانستان آغاز شد. دوستان و هواداران زیادی به من زنگ زدند و التماس کردند که در این دور انتخابات پارلمان خودم را نامزد کنم. اول در تردید بودم که این کار را بکنم یا نکنم. اما وقتی اصرار دوستان از حد گذشت و دشمنان ( یعنی بچه حاجی حیدر ده بالا) شروع کردند به مسخره کردن من ، به این نتیجه رسیدم که خودم را نامزد کنم. لطفا از من حمایت کنید. من هیچ انگیزه یی جز خدمت به مردم ندارم. من از کودکی خیلی علاقه داشتم که به مردم خدمت کنم. وقتی که پنج ساله بودم از بس آدم مهربان و خدمتگزاری بودم مردم مرا "دیوانه" می گفتند. یادم می آید یک روز قوطی نصوار یک پیر زن از دست اش افتاد و در سراشیبی لول خورد. من فورا رفتم و آوردم اش ( البته آن وقت از پیر زن مذکور پیسه ی ساجق خواستم که نداشت و من هم سنگی را بر داشتم و صمیمانه بر پیشانی اش زدم. آن خانم پیر به نظرم خیلی خوش حال شده بود، چرا که به دنبال من می دوید و می خواست مرا در آغوش بگیرد). آری این چنین بود برادر. حالا هم که نامزد پارلمان شده ام برنامه ی خدمتگزاری ام را به صورت روشن و دقیق در ده فقره خدمت تان عرضه می نمایم :

1- من عزت شما مردم غیور را بالا خواهم برد و اجازه نخواهم داد که شما این طور بمانید.

2- آباد کردن منطقه توسط راهکارهای اسلامی و مطابق با فرهنگ والای بشری.

3- ریشه کن کردن تمامی کمبودهایی که در طول تاریخ و از زمان عبدالرحمان خان سفاک ملت مظلوم ما را برطرف خواهم نمود.

4- مقابله با بخل ، حسد ، ریاکاری ، خشم های بیجا ، عقده های روانی ، حرص و منافقینی که خون شما مردم شریف را پامال کرده اند.

5- ساختن پنج صد و نود هزار شفاخانه تا هر نفر یک شفاخانه ی مخصوص برای خود داشته باشد.

6- تغییر دادن چهار فصل. من برای آسوده گی شما مردم قانونی خواهم ساخت که بر اساس آن در تابستان برف ببارد و در زمستان هوا کاملا گرم باشد. جای بهار و خزان را نیز تبدیل خواهم کرد.

7- رشوت را به حد معقولی خواهم رساند تا ملت بزرگ ما بیش از پیش در زمینه ی رشد و تعالی در تمامی عرصه ها پیشگام بوده و خواهند باشند.

8- مقابله با بخل ، حسد ، ریاکاری ، خشم های بیجا ، عقده های روانی ، حرص و منافقینی که خون شما مردم شریف را پامال کرده اند ( مرحله ی دوم). در این مرحله مردم خیلی فایده خواهند کرد.

9- تلاش دایمی برای آزادی کلیه ی کسانی که می خواهند در سال های آینده به ایران بروند و از کنار جاده به تماشای تظاهرات مردم بپردازند.

10- انالله و انا الیه راجعون. ترجمه : به خدا هر وقت که به من مراجعه کنید در خدمت تان هستیم.

دوش دیدم که ملایک به دری حرف زدند

2010-04-19T15:14:00.001-07:00

غوث زلمی با فرمان حامد کرزی آزاد شده و شما خبر نمی دهید. چه قسم خبرنگار شهروند هستید شما؟ غوث زلمی ترجمه ی فارسی قرآن را بدون متن عربی اش چاپ کرده بود تا ببیند می آیند می گیرندش یا نه. در مقدمه ی این قرآن ِ فارسی نوشته اند : " در مسجد تمیم انصار نشسته بودیم که یک نسخه کتاب معظم آسمانی به زبان دری به دسترس ما قرار گرفت، به نظر ما ملائکه آن را به ما هدیه داد".

غوث زلمی پس از آزادی در تماسی تلفنی با ملایکه یی که کتاب معظم آسمانی را در دسترس او قرار داده بودند از آنان گله کرد که چرا در دوره ی زندان از او هیچ خبری نگرفته اند. آقای زلمی در گفت وگو با خبرنگاران تایید کرد که اخیرا روابط او و ملایکه ی مذکور به تیره گی گراییده است. وی گفت :

" این که می گویند ملایکه نه مرد اند و نه زن واقعا راست بوده. مرد مردی دارد ، زن عاطفه دارد. این ها هیچ چیز ندارند. به قرآن دری با متن ِعربی سوگند که من ناجوان تر از این ملایکه در عمر خود ندیده ام". وی در پاسخ به این سوال که آیا قصد دارد باز در مسجد تمیم انصار بنشیند یا نه ، گفت :

" ما یک ضرب المثل داریم که آدم عاقل از یک مسجد دو بار به زندان نمی رود. نه ، من از تجارت با ملایکه گذشتم".

پکه ی من ناجور است

2010-04-17T14:48:00.001-07:00

پکه ی اتاق من ساخت امریکا است. هر وقت سویچ اش را بزنی روشن می شود و شروع می کند به چرخ زدن بر گرد ِ خود. چار بال دارد. یکی رو به سمت غرب و سه تای دیگر به سوی شرق و جنوب و شمال. بال های اش طلا نیستند ، فقط رنگ طلایی دارند. خودش نمی فهمد چه وقت باید شروع کند به چرخیدن بر گرد ِ خود. در سرد ترین روز هم که سویچ اش را بزنی روشن می شود. راستی این پکه از سقف آویزان است. از یک سیم ِ نازک آویزان اش کرده اند. گاهی با خود می گویم : اگر این سیم ِ نازک بگسلد چه خواهد شد؟ جواب اش البته تاحدی روشن است. پکه از سقف خواهد افتاد و احتمالا بر سر دو سه چیز خواهد خورد و خراب شان خواهد کرد. خودش را بر می دارند و می برند به کهنه فروشی. به جای اش یک پکه ی دیگر می آویزند. این پکه یک عیب کلان دارد. خیلی سر و صدا می کند. یک عالم پول سرش مصرف کردم. با وجود این ، گاهی به نحو دلخراشی سر و صدا راه می اندازد. تازه گی ها یک مشکل دیگر هم پیدا کرده. گاهی در میانه ی چرخیدن ، یک باره می ایستد و سمت چرخش خود را تغییر می دهد. البته بسیاری معتقد اند که تا وقتی که یک پکه می چرخد و باد تولید می کند و می توان درجه اش را کم و زیاد کرد مشکلی نیست و واقعا اهمیتی ندارد که به کدام سمت بچرخد.

به نظر شما چرا این پکه ی اتاق من دقیقا مثل کرزی است؟

حتا غلامی تان را هم نمی پذیریم ( موثق اما بی تفسیر 26)

2010-04-14T17:42:00.001-07:00

شورای علمای افغانستان اعلام کرد که " این ملت غلامی کسی را قبول ندارد".

رئیس شورای علمای افغانستان در حالی که پشت هر دو دست خود را به همدیگر چسپانده بود و کمر خود را کج گرفته بود و و شانه ی چپ خود را نزدیک گونه ی چپ خود آورده بود و ناز می کرد و بوی ِ کوه به کوه می داد اعلام کرد :

" در طی دو سه هفته ی اخیر تعداد زیادی از کشورها به کشور عزیز و سر به فلک کشیده ی ما درخواست داده اند که غلام ما شوند ، اما من از همین جا به صراحت می گویم که این ملت غلامی کسی را قبول ندارد". وی در توضیح این که چرا افغانستان این درخواست ها را نمی پذیرد گفت :

" کار دنیا همین طور است. تا دیروز که ما می خواستیم غلام این کشورها شویم ، کسی ما را قبول نمی کرد. آن وقت اصرار داشتند که باید غلام ِ غلامان آن ها شویم. حالا که بحمدالله ما صاحب عزت و شوکت شده ایم از چهار سو درخواست می دهند که نوکر ِ ما شوند".

از سویی دیگر یکی از رهبران مخالف دولت و طالبان و اکبربای و پدر بشیر شان از این سخنان رئیس شورای علمای افغانستان انتقاد کرد و گفت : " ما همیشه از این تکبرها ضربه خورده ایم. چرا ما غلامی کسی را قبول نداریم؟ خود شان که می خواهند غلام ما شوند ، ما چه ضرر می کنیم؟".

آقای مجددی رئیس سنا که آخرین کسی بود که از وجود درخواست های دیگر کشورها برای غلامی افغانستان با خبر شده بود ، خطاب به کرزی گفت :

" نکن ، قبول نکن. بگذار که این مرده گاوهای بی ناموس غربی بفهمند که یک سیر زردآلو چند من کشمش می شود". ضرب المثل شناسان این جمله ی آخری آقای مجددی را نفهمیدند اما کاملا متوجه شدند که وقتی ایشان هیجانزده باشد زردآلو و کشمش که همین جاست ، به شیر ِ گوساله ی نر هم قسم یاد می کند.

رمز گشایی از آیین روشنفکری قلب آسیا

2010-04-11T23:00:00.001-07:00

فصل نامه ی " ریخته ها" از این پس قصد دارد که در هر شماره ی خود با یکی از روشنفکران برجسته ی افغانستان گفت و گو کند. از آنجا که بیشتر مردم نمی دانند که روشنفکری چیست و روشنفکر کیست ، گفت و گوی این شماره را به همین مساله اختصاص دادیم و از میهمان این گفت و گو یعنی آقای کاندید اکادمیسین پروفیسور پوهندوی " مدهوش ِ نقاد" خواستیم که در باز کردن این مساله با ما یاری کند. قابل ذکر است که از پروفیسور نقاد تا کنون ده ها کتاب ِ فهرست ِ مآخذ چاپ شده اند. متن گفت و گوی مان را می خوانید:

جناب آقای نقاد ، به نظر شما روشنفکر کیست؟

در یک جمله ی مختصر روشنفکر کسی است که ذهن اش باز باشد.

منظور تان از باز بودن ذهن چیست؟ از کجا بفهمیم که کسی ذهن اش باز هست یا نیست؟

والله شما هم راست می گویید. به نظر من ذهن باز ذهنی است که در آن ... اصلا اجازه بدهید به کمک کانت و اسپینوزا تعریف روشنفکر را تغییر بدهیم. روشنفکر به بیان ساده تر کسی است که دارای ِ " خرد ِ نقاد ِ خود بنیاد" باشد.

این که ظاهرا مشکل تر شد

شما امروز برای چاشت چیزی دارید؟

بلی ، چرا؟

من امروز صبح در چند جای کار داشتم نتوانستم صبحانه ام را بخورم. خیلی احساس گرسنه گی می کنم.

بسیار خوب ، کمی بامیه داریم. پس از گفت و گو می رویم و...

درست است. راستی این دختر جوانی که در وقت آمدن ما پیش ِ دفتر ایستاده بود با شما همکار است؟

بلی.

انسان بسیار شریفی است.

شما از کجا فهمیدید که او انسان بسیار شریفی است؟

فهمیده می شود دیگر.

ببخشید ، از بحث دور افتادیم. در باره ی تعریف روشنفکر می گفتید ...

بلی ، اگر بخواهیم از روشنفکر تعریفی بدهیم که هم روشن باشد و هم ساده باید عرض کنم که روشنفکر کسی است که در قضاوت کردن بسیار محتاط و سخت گیر باشد و تا همه ی جوانب یک مساله را بررسی نکند در مورد چیزی یا کسی حکم صادر نکند.

مثلا ؟

مثلا بسیاری از عوام یا روشنفکران عوام زده وقتی که می بینند یک آدم قوی هیکل بر شکم یک آدم ضعیف و مردنی نشسته و با مشت بر بینی و دهان آن آدم ضعیف می زند فورا می گویند : خدا لعنت کند این ظالم بی رحم را. شما فقط در همین قضاوت دقت کنید. اولا هیچ معلوم نیست که آن آدم مردنی و ضعیف خودش به عمد خود را زیر لت نینداخته باشد و مقاصد خاصی را دنبال نکند. خرد انتقادی به ما می گوید که همیشه از ظاهر یک رویداد فراتر برویم. ثانیا در یک جنگ ِ سکولار که ممکن است کاملا انگیزه های دنیوی داشته باشد پای خدا و لعنت او را باز کردن ناشی از " دین خویی" عوام است. ثالثا ما از کجا می دانیم که وقتی یک آدم قوی هیکل بر شکم یک آدم مردنی می نشیند و دهان و دماغ او را پر خون می کند این کار او ظلم یا بی رحمی است؟ فرض کنید آن آدم ضعیف و مردنی آدم تند خویی است که با اندک اشاره یی مثل پترول در می گیرد. نیز فرض کنید که او با آن مرد قوی هیکل جنگ نمی کرد و مثلا با یک آدم چاقو کش درگیر می شد. طبیعی است که آن چاقو کش تا حالا روده ی او را کشیده بود. می بینید که وقتی چاقو خوردن را در برابر مشت و لگد خوردن می گذاریم تا حد زیادی با آن مرد قوی هیکل احساس همدلی می کنیم و بر بردباری اش آفرین می گوییم.

پس به نظر شما ( اگر مثل شما مثالی بزنیم) هر وقت که ...

نه ، منظور مرا درست نفهمیدید.

من که هنوز سوال ام را مطرح نکرده ام...

درست است ، ولی ببینید این چیزی که همین حالا در ذهن شما می گردد ریشه ی بسیاری از مشکلات اجتماعی ماست. بگذارید این مساله را به صورت عینی آزمایش کنیم. آن دیوان حافظ را لطفا به من بدهید.

بفرمایید این دیوان.

حالا یک نیت کن ، تا ببینم چه می شود؟

خوب نیت کردم .

بلی ، نگفتم؟ این بیت آغازین صفحه را بخوان.

حافظ گفته :

صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

گوهر هر کس از این لعل توانی دانست

حالا بگو که نیت ات چه بود؟

من نیت کرده بودم که بدانم که " او" مرا خوش دارد یا نه ، با من عروسی می کند یا نه؟

همین دیگر. حافظ می گوید که اگر انسان قلب خود را صاف کند رازهای نهانی را کشف می کند. واقعا هم همین طور است. ما انسان ها گاهی برای پیدا کردن راز یک مساله ی کوچک خود را به زمین و آسمان می زنیم ولی در نهایت ناکام می شویم. در حالی که اگر دل خود را صاف کنیم بسیاری از مسایل به صورت خود به خودی روشن می شوند. هیچ یادم نمی رود که خدا بیامرز پدرم بسیاری از مشکلات را با دعا حل می کرد. یک بار یک نفر را در قریه ی ما اژدها گزیده بود. نزدیک مرگ بود که پیش پدرم رساندندش. پدرم یک کوف و چوف کرد و مردکه از جای خود برخاست و ریش پدرم را بوسه زد. مثل این که اصلا هیچ کاری نشده بود...

ولی آقای نقاد ، شما می گفتید که روشنفکر باید از خرد نقاد خود استفاده کند. این داستان پدر تان...

خوب ، مساله ی پدرم جدا است. او آدم به جای رسیده بود. راستی " پرتو ِ می" گفتیم ، در این دفتر شما چیزی میزی هست؟

منظور تان از چیزی میزی چیست؟

کدام بوتل میسر می شود یا دل ما را به همان بامیه خوش می کنید ؟ هاهاها.

نه ، می دانید که دفتر قانون های سخت دارد...

چه طور است این؟ آن ، آن منظورم بود.

ببخشید نفهمیدم .

خودت را به کوچه ی حسن چپ نزن. آن دختری که در وقت آمدن ما پیش دروازه ی دفتر ایستاده بود عجب مالی هست. با شما همکار است ، نه؟

بلی ، همکار ماست ولی آقای نقاد او جای دختر شما است. خوب نیست که در باره اش این طور فکر...

خوب ، پس تو هم از متعصبین بر آمدی ، هاهاها. ببین مولوی می گوید : سخت گیری و تعصب خامی است. واقعا فرق شما با القاعده و طالبان چیست؟ من – اگر شما آزرده نشوید- از آدم های متعصب و دگم اندیش نفرت دارم. آیزایا برلین فیلسوف انگلیسی سخنی در باره ی آزادی دارد که حالا خدمت شما عرض می کنم...

آقای نقاد ، مساله تعصب نیست. آخر ما اینجا نشسته ایم که در باره ی روشنفکری صحبت کنیم. این بیچاره همکار ما در این میان ...

خوب بگذریم. من از این بهترهای اش را دیده ام. من با دخترهایی خوابیده ام که این همکار شما پیش شان صفر است. به خدا یک وقت در آذربایجان زنده گی می کردم...

خواهش می کنم جناب پروفیسور ، بحث ما این نبود. شما چرا ... اصلا خواهش می کنم این گفت و گو را خاتمه بدهیم.

تا پیشتر می گفتی که نیت کرده ام که " او" مرا خوش دارد یا نه ، حالا می گویی بحث ما این نبود.

ببخشید من هم گاهی ... خوب ، اشتباه کردم ، ولی منظورم از " او" این همکارمان نبود.

برو بابا.

چق.

یادداشت فوق العاده لازم :

متاسفانه این.

مناجات نامه ی خواجه صبغه الله مجددی

2010-04-08T23:04:00.001-07:00

مناجات نامه ی خواجه صبغه الله مجددی به زیور طبع آراسته شد. این مناجات نامه را انتشارات " ثقافت ِ ما" چاپ کرده است . به علاقه مندان توصیه می شود که پیش از خواندن متن مناجات نامه ی خواجه مجددی مقدمه ی بسیار راهگشای پروفیسور " جاوید هیهات" را حتما بخوانند. ایشان در بخشی از مقدمه ی خود چنین نوشته است:

" در این مناجات نامه حضرت ِ خواجه مجددی از چندین شگرد استفاده کرده است. یکی از این شگردها به کار بردن کلمات در سر تا سر کتاب است که نشان می دهد نویسنده واقعا چه قدر از واژه گان استفاده نموده است. شگرد ِ دیگر که با شگرد نخست گفته ی ما بی پیوند نیست همانا به کار نبردن کلمات در سر تا سر کتاب است. خواجه با تسلطی که بر زبان داشته هر گاه که نخواسته چیزی بگوید از کلمات استفاده نکرده است و این تکنیک که در بدیع و بیان مدرن به " گفتن زدایی" مشهور است در کل کتاب مورد استفاده ی بهینه قرار گرفته است. این پرهیز آگاهانه از به کار بردن کلمات سبب شده که نوعی " فضای ِ نگفتن" در مناجات نامه شکل بگیرد که با توجه به این که به درستی روشن نیست که آنچه گفته نشده چیست ، ما به ناچار فقط همان بخش های کتاب را به خوانش می گیریم که در آن ها از کلمات استفاده شده است".

در زیر چند نمونه ی مناجات خواجه صبغه الله مجددی را که از متن مناجات نامه ی او بر گرفته شده اند ، می خوانید:

" الهی ! تو که در عرش مقر داری ، از مخفی گاه گلبدین خبرداری ، چه شود که این نامرد را از جهان برداری.

الهی ! این که نالد صبغه الله توست ، وانچه جوید پناه توست ، کجا گریزد آن که در لیست ِ سیاه توست.

یا رب! دانی که من بی نوایم ، و گرچه رئیس سنایم و بیشترینه ژاژ خایم ، لیکن دایم طاعت ات نمایم. طاعت ام قبول کردی کردی ، که نکردی به بلایم.

الهی! چه کنم ؟ جای ماندن نه ، پای رفتن نه ، معاش ِ " قانونی" زیاد شده ، از من نه .

الهی ! در کابل بپایم یا به خوست روم ، پیش کرزی باشم یا نزد بشردوست روم ؟ یارب ! گیج ام ، به کجا رو نهم ، به کدام پوست روم؟

الهی ! قادر تویی ، مصور تویی ، خالق مواد ِ مخدر تویی ، دهان صبغه الله بسوزد ، اگر من نقش کشم یا چرس کشم ، مقصر منم یا مقصر تویی؟

الهی ! من از مرگ می ترسم ، از مرگ چه که از خش خش برگ می ترسم. یارب ! مرا عمر طولانی ده ، به عزرائیل آدرس خانه ی ربانی ده.

یارب ! تو ز ریش ِ من حیا خواهی کرد؟

از خفت ِ مردن ام رها خواهی کرد؟

یا روز ِ اجل شرم برایت طوی است

روح از تن ِ من نیز جدا خواهی کرد".

یادداشت : دوستانی که علاقه منداند متن کامل این مناجات نامه را به دست بیاورند ، خوب به دست بیاورند دیگر. چه کسی گفته به دست نیاورند؟

بشنو از وی چون حکایت می کند

2010-04-05T15:07:00.001-07:00

در خبر ها آمده که کرزی گفته در صورتی که فشار غرب بر او ادامه پیدا کند او ممکن است به طالبان بپیوندد. البته منظورش " باز هم بپیوندد" بوده است.

بشنو از وی چون حکایت می کند

از جدایی ها شکایت می کند

کان زمان کز گله ام ببریده اند
در نفیرم طالبان نالیده اند

سینه خواهم پاره پاره از نفاق
تا بگویم شرح شوق اختناق

هر کسی کو دور ماند از گله اش

فکر وصلت می زند در کله اش

من به پیش هر کسی گریان شدم

جفت ِ امریکا و پاکستان شدم

نزد این رفتم به یاری خواستن

کرد احساس سواری خواستن

پیش آن بردم نیاز خویشتن

گفت پیش آور چه داری در چپن

هر کسی شد عاقبت بادار ِ من

شد دخالت ها بسی در کار من

شوق من سوی ِ امیر مومنان

آخر آمد از ته ِ دل بر زبان

عشق را نتوان نهان کرد ای پسر

خاصتا آن گه که عاشق هست خر

آتش است این اشتیاق و نیست باد

هر کسی این را نفهمد نیست باد

همچو من پر روی و بی باکی کی دید؟

همچو من چوتار و چالاکی کی دید؟

من حدیث راه ِ طالب می کنم

قصه ی جریان غالب می کنم

محرم این قصه غیر " بوش " نیست

از اوباما پکه هست و گوش نیست

سر من بر هیچ کس مستور نیست

لیک فعلا حذف ِ من مقدور نیست

چون که گفتم من خودم هم طالب ام

با تمام جان و قلب و قالب ام

در گپ ما روزها بیگاه شد

کوه ِ دولت گوییا چون کاه شد

دولت ام گر رفت گو رو با ک نیست
رفتن اش بسیار وحشت ناک نیست

آن قدر دالر به بانک بنده هست

که به چندین نسل هم نارد شکست

جیب ِ من از پیسه بر افلاک شد
گرچه فرق ِ بنده از مو پاک شد

دالر ای محبوب ِ ما ، ناموس ِ ما

ای تو اسلاموس و آیینوس ِ ما

تا تو باشی می توان هر چیز شد

ضد ِ طالب بود و طالب نیز شد

حکمت هر کار در دست تو هست

ای بسا همت که شد پیش ِ تو پست

چون نداند کار کرزی هیچ خام

پس سخن کوتاه باید والسلام

موثق اما بی تفسیر (25) یا اینجا قندهار است کاکا

2010-04-04T10:33:00.001-07:00

گزارش شده که دیدار اخیر حامد کرزی با بزرگان قومی در قندهار بسیار پر تنش بوده است. یکی از بزرگان قومی که می خواست اثبات کند که طالب نیست و به همین خاطر چشم های خود را سرمه نکرده بود ، از حامد کرزی خواست که به تک تک سوالات حاضران جلسه جواب های قانع کننده بدهد. آقای کرزی قول داد که چنین کند و از بزرگان خواست که سوالات و انتقادات خود را مطرح کنند. ناگهان یک صد و چهل نفر همزمان رو به کرزی گفتند : " حامد جانه ، حامد جانه...". کرزی که عصبانی شده بود ، گفت : " حامد جان سر تان را بخورد ، نمی شود به نوبت سوال کنید؟". آن گاه همه خاموش شدند. هر چه کرزی اصرار کرد که سوال کنید تا من جواب تان را بدهم کسی سخنی نگفت. کرزی با صدایی رعشه آلود بر سر شان فریاد کشید : " چه شدید؟ مردید؟ چرا سوال های تان را مطرح نمی کنید؟". اما هیچ کسی پاسخ نداد. سر انجام رئیس جمهور شروع کرد به دل جویی از حاضران و گفت : " برادران عزیز من ، من خاک پای شما هستم. من آمده ام که به درد ِ دل های شما گوش بدهم. من میهمان شما هستم و در میان مردم ما میهمان دوستی رسم است. آیا شما از این که با میهمان تان که این روزها زیر فشار اجنبی هست این طور برخورد می کنید ناراحت نمی شوید؟". این سخن کرزی دل حاضران را آب کرد و همه شروع کردند به گریه ی بدون موسیقی. وقتی آرام شدند ، کرزی خطاب به آنان گفت : " حال سوال های تان را بگویید". به دنبال این درخواست کرزی ، همه ی یک صد و چهل نفر حاضر خطاب به کرزی گفتند : " حامد جانه ، حامد جانه ...". کرزی گفت : " حامد جان فدای خاک پای تان ، من قربان این هماهنگی تان شوم. بگویید ، بگویید. خیر است که من نفهمیدم". و آن گاه این سوال ها مطرح شدند :

" حامد جانه ، چرا حامد جانه به خدا قسم که حامدجانه دوباره امریکی سی به پشتانه حامد جانه الحمدلله رب العالمین و شما خودش که حامد جانه نمی توانستی چرا طالبان کرام با کاپران از افغانستان حامدجانه پیسه نشد که حامد جانه خلفای راشدین بهوت خطرناک باید حامد جانه شما را به خدا کجا شد و کشمیر و فلسطین به حامد جانه اولاد ابلیس که ما تیر استیم حامد جانه ...." . آن گاه کرزی پرسش آنان را قطع کرد و گفت :

" برادران عزیز ، سوال تان را گرفتم. بلی ، واقعا واقعا الحمدلله رب العالمین. کشمیر و فلسطین هم بالکل درست است ، شما حق دارید. کافران هم انشاء الله مشکل شان حل می شود. با طالبان کرام هم مذاکره می کنیم...". در این هنگام گلوی حامد کرزی مملو از بغض شد و با چشمان اشکبار به دستیار خود چنین گفت : " ای خدا ، با این ها من چه کار کنم؟ صد رحمت به خارجی ها. تو بگو این نامردها چه سوال کردند از من؟".

باز ما حّوّل شدیم

2010-03-28T23:23:00.001-07:00

در سال گذشته ی شمسی افغانستان در بعضی زمینه ها درخشش چندانی نداشت. اما در بعضی زمینه های دیگر به مقام اول دست یافت. در سال گذشته روند " مباتله" ( یعنی همدیگر را با بوتل زدن ) در پارلمان افغانستان افت آشکاری داشت. صبغه الله مجددی ریئس سنای افغانستان بر خلاف امیدواری های مردم ترشرو تر بود و نتوانست ملت را به حد کافی بخنداند. تلویزیون های افغانستان اکثرا فراموش می کردند که خبر هر چه دیرتر به سمع و نظر مردم برسد مزه اش بیشتر است... از این چیزها که بگذریم بعضی از نقاط درخشان کارنامه ی کشور مان در سال گذشته از این قرار اند :

- در سال گذشته مردم افغانستان 978 میلیارد دفعه همدیگر را " پدر لعنت" خطاب کردند. کارشناسان معتقد اند که اگر این همه " پدر لعنت " – که به شکل امواج صوتی در فضای افغانستان رها شده – روزی جمع آوری شود و مورد استفاده ی صحیح قرار بگیرد ، افغانستان تا پایان تاریخ از واردات رعد و برق بی نیاز خواهد شد.

- در سال گذشته مردم افغانستان در صدر جدول " غلط نویسان" قرار گرفتند. بر اساس گزارش " مرکز بین المللی مقابله با درست نویسی" افغانستان در زمینه ی غلط نویسی حتا از قصه خوانی پیشاور هم پیشی گرفت. گفته می شود که یکی از استادان دانشکده ی ادبیات دانشگاه کابل به مرکز بین المللی مذکور نامه نوشته و در آن آورده است : " موتعسف ایم که شوما فقد ایمسال متوجی این دستاورد ما شوده اید. ما در حقیقت از سینف ِ حول تا سینف دوازده و حتی بعد اظ آن امیشه به شاگردان خود غلت نویسی را یاد داده ایم و این چیز تازه ای نیسط".

- جوانان افغان در سال گذشته در سطح جهان به عنوان " لباس بدل کن ترین" آدم های روی زمین شناخته شدند. قرار است یکی از دختران جوان افغان به اسم " نهیلا" که سال گذشته قهرمان جهان شد و به طور متوسط روزانه هشتاد و نه دفعه لباس های خود را بدل می کند باز هم همین کار را ادامه بدهد. وی در پاسخ به این سوال خبرنگاران که این همه لباس را از کجا تهیه می کند گفت : " پدرم در آمد خوبی دارد .او مسئول شمردن رای ها در انتخابات سال گذشته بود".

- در سال گذشته افغانستان قله ی " لاف " را تسخیر کرد. گفته می شود افغانستان اولین کشوری است که به چنین افتخاری نایل می شود. این قله زمانی فتح شد که حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان تهدید کرد که اگر کشورهای روی زمین تسلیحات لازم را در اختیار او قرار ندهند ، دولت او اسلحه ی مورد نیاز خود را از مریخ وارد خواهد کرد. . پیشتر ایران با شعار " هنر نزد ایرانیان است و بس" به فتح این قله نزدیک شده بود ، اما با رئیس جمهور شدن احمدی نژاد تصمیم گرفت که اول به کمک کودکان شانزده ساله در آشپزخانه بمب اتمی تولید کند و بعدا به امور دیگر بپردازد.

مرده باد زنده و مرده ی دولت ( گفت و گو با حکمتیار)

2010-03-27T12:38:00.001-07:00

در پی انتشار خبر سفر ِ یک هیات از حزب اسلامی به کابل بسیاری از مردم افغانستان تلاش کردند که بفهمند وضع از چه قرار است ، اما نتوانستند بفهمند. انصافا هم فهمیدن این چیزها سخت است ، نیست؟ وقتی رئیس جمهور مملکت بگوید که " این هایی که در مقابل دولت افغانستان می جنگند دشمنان ملت و برادران عزیز ما هستند که باید با آنان مذاکره کرد و به کمک نیروهای بین المللی بیخ شان را کند" دیگر فهمیدن سیاست افغانستان کار هر کسی نیست. اما زیاد نا امید هم نباید بود. خبرگزاری " ریخته ها" پس از روزها تلاش سر انجام موفق شد با خود آقای حکمتیار مصاحبه کند و از ایشان بخواهد که بر قضایا روشنی بیندازند ( مخصوصا که آقای حکمتیار در انداختن روشنی تجربه ی زیادی هم دارد). این هم متن گفت و گوی ما با ایشان:

آقای حکمتیار ، لطفا خود را معرفی نمایید.

دنیا تغییر کرد اما شما تغییر نکردید. من به این سوال کلیشه یی جواب نمی دهم. در ضمن همه ی مردم کابل مرا می شناسند.

ببخشید. دنیا چه تغییری کرده؟

جهان به سوی ترقی و تمدن گام بر می دارد. امروز مردم دنیا نگران محیط زیست اند و از منقرض شدن نسل ِ مارهای زرد در افریقا سخن می گویند. ما هنوز از " لطفا خود را معرفی نمایید" عبور نکرده ایم. این جای تاسف دارد.

ولی آقای حکمتیار ، شما و حزب تان در کنار طالبان در برابر همین دنیای مترقی می جنگید.

ما با دنیا نمی جنگیم. ما می خواهیم که کمونیست ها دوباره وارد دولت اسلامی نشوند. ما از اول هم گفتیم حالا هم می گوییم که تا جنرال دوستم در کابل باشد به کابل نمی آییم. مذاکره هم نمی کنیم.

آقای دوستم که فعلا قدرتی ندارد.

چه طور قدرت ندارد؟ ملیشه های اش در تمام کابل پراکنده اند و آقای احمدشاه مسعود هم از آن ها حمایت می کند.

ببخشید آقای حکمتیار ، منظور من از وضعیت فعلی است.

منظور من هم از وضعیت صد سال قبل نیست. من هم از همین حالا سخن می گویم. ما جهاد کردیم تا کمونیست ها را از مملکت بیرون کنیم. حالا که جهاد پیروز شده دو باره کمونیست ها ...

آقای حکمتیار ، من از دولت کرزی حرف می زنم...

از دولت ِ کی؟

هلو ، هلو ، هلو ، آقای حکمتیار؟

...

بلی ، بفرمایید.

ببخشید آقای حکمتیار چه شد؟

آقای حکمتیار کار ِ عاجل داشت رفت. من بدل ِ ایشان هستم. شما سوالی داشتید؟

بلی ، می خواستم از آقای حکمتیار بپرسم که آیا به مذاکره ی دولت و طالبان و حزب اسلامی امیدوار است یا نه ، اما ایشان به هجده سال پیش رفتند و شروع کردند به انتقاد از احمدشاه مسعود مرحوم.

خوب آقای حکمتیار خیلی دل اش درد دارد. هر کار می کنیم به زمان فعلی عبور کرده نمی تواند. شب ها از خواب می جهد و فریاد می زند : من ترا می خورم.

مخاطب ایشان کیست؟

نمی دانیم ، احتمالا همین زن های بی حجاب باشند که آبروی اسلام و مسلمین را برده اند. شما را به خدا یک لحظه فکر کنید که این زن هایی که در تلویزیون های آریانا و طلوع برنامه دارند چه می پوشند؟ این قدر جل و بل می کنند که آدم فکر می کند اینها آهن ِ چادر پوشیده اند و زیر آفتاب ایستاده اند.

خوب بگذریم از این بحث...

چرا بگذریم؟ فساد از همین جا شروع می شود.

خوب ، حرف شما درست است. ولی سوالی که من داشتم این بود که آیا حزب اسلامی واقعا حاضر است به دولت بپیوندد؟

ما هیچ وقت نگفته ایم که به دولت می پیوندیم. منظور از فرستادن هیات به کابل این بود که ببینیم در صورت خروج نیروهای خارجی از افغانستان کدام نقاط ِ شهر را راکت باران کنیم خوب می چسپد.

خوب می چسپد؟

بلی ، این اصطلاح را احمدی نژاد زیاد استفاده می کند. وقتی که حکمتیار صاحب مهمان آقای احمدی نژاد بود این اصطلاح را از او یاد گرفت و حالا ما هم از آن استفاده می کنیم.

پس شما حتا در صورت خروج نیروهای خارجی حاضر نیستید وارد دولت شوید؟

نه ، حاضر نیستیم. به نظر ما یک مسلمان واقعی باید با هر دولتی مخالف باشد. علت اش هم این است که دولت ها مجبوراند بر مردم حکومت کنند. بر مردم هم نمی توان درست حکومت کرد مگر این که مردم تا حدی از دولت راضی باشند. آن وقت دولت برای راضی نگه داشتن مردم از اسلام چشم پوشی می کند. مثلا مردم می خواهند که خوش باشند و رقص و ساز و آواز باشد و همه بخندند ، در حالی که این چیز ها در اسلام حقیقی جایی ندارند. اما دولت برای این که مردم را راضی نگه دارد با این چیزها کنار می آید و از همین جا اسلام در خطر می افتد. به همین خاطر ما یک دولت را نمی خواهیم اما به محض این که این یکی رفت ، دولت بعدی را هم با شدت بیشتر نمی خواهیم.

اگر دولت ِ کاملا اسلامی برقرار شود چه ؟

دولت امکان ندارد اسلامی شود. اسلام باید به صورت مستقیم حکومت کند ، چرا که اگر به شکل دولت ظاهر شود فاسد می شود و در نتیجه اسلام به خطر می افتد.

اسلام به صورت مستقیم چه گونه حکومت کرده می تواند؟

آسان است. مثلا شما همیشه یک بوتل تیزاب در جیب خود نگه می دارید. هر وقت که یک زن بی حجاب را دیدید آن را بر صورت او می پاشید. لازم نیست که آدم " وزارت تیزاب پاشی بر صورت زنان" ایجاد کند. هر کس به صورت فردی می تواند به وظیفه ی خود عمل کند. یا مثلا اگر فکر کردید که ممکن است مردی در سنین جوانی مرتکب عمل لواط شده باشد ، شش هفت چاقو به شکم اش می زنید و تکلیف دینی تان اجرا می شود.

ولی ممکن است شما اشتباه کرده باشید و آن فرد چنان کاری نکرده باشد.

خوب ، ما که وظیفه نداریم همه چیز را بدانیم. ما اگر احساس کردیم که مثلا یک زن فاحشه است می کشیم اش. این تکلیف دینی ماست. ممکن است آن زن فاحشه نباشد ، که در این صورت او هم زیانی نمی کند. چرا که بی گناه بوده و چون بی گناه کشته شده ، مستقیما به بهشت می رود.

سوال دیگر من این بود که ...

من باید بروم وقت ندارم.

فقط یک سوال کوتاه دارم.

نه من وقت ندارم. اگر می خواهید جواب آن سوال را بدانید باید خود را به شهادت برسانید.

به شهادت برسانم خود را؟

بلی . منظورم دفتر روزنامه ی " شهادت" ارگان حزب اسلامی است. به آنجا بیایید ، بقیه ی بحث را ادامه می دهیم.

روزنامه ی شهادت هنوز منتشر می شود؟

بلی. ولی فعلا به صورت شفاهی منتشر می شود.

خوب ، تشکر از وقت تان.

موثق اما بی تفسیر (24) یا بهترین استاد عبرت است

2010-03-25T09:57:00.001-07:00

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان اعلام کرد که در انتخابات پارلمانی پیش رو از تجربیات انتخابات ریاست جمهوری استفاده خواهد کرد.

سخن گوی این کمیسیون در جمع خبرنگاران چنین گفت :

" چنان که در احادیث شریفه آمده مردمی که از تاریخ عبرت نگیرند مجبور به تکرار آن خواهند بود. ما به یاری خدا اشتباهات انتخابات ریاست جمهوری را تکرار نخواهیم کرد". این سخن گو در پاسخ یکی از خبرنگاران که می خواست جزئیات عبرت های گرفته شده از انتخابات قبلی را بداند گفت :

" در انتخابات ریاست جمهوری ما مرتکب چندین خطای بزرگ شدیم. مثلا برای این که حامد کرزی برنده شود صدهزار رای هم که از دیگران بیشتر می داشت کافی بود. ما ساده ها تفاوت رای ها را آن قدر زیاد کردیم که هیچ کس باور نکرد حامد کرزی واقعا برنده ی انتخابات باشد. یا در موردی دیگر ، از یک ولسوالی در قندهار پنجاه هزار رای به نفع کرزی صاحب ساخته بودیم. اما یک روز بعد همه ی آن پنجاه هزار نفر گفتند که در ولسوالی شان هیچ کسی به پای صندوق های رای نرفته است. ما باید اول آن ولسوالی را محاصره می کردیم و به هیچ کس اجازه ی عبور و مرور نمی دادیم. در ضمن باید رادیوها و تلفون ها را هم پیشاپیش از مردم می گرفتیم. حالا که فکر می کنیم اشتباه بزرگ تر ما این بود که انتخابات را خیلی زود برگزار کردیم. ما می توانستیم تا زمستان انتخابات را به تاخیر بیندازیم . بعد شایع می کردیم که مردم شمال افغانستان قول داده اند که اگر اشرف غنی احمدزی و رمضان بشر دوست و عبدالله عبدالله همزمان و از راه ِ زمینی به شمال بیایند مردم به کرزی رای نخواهند داد. در این صورت ممکن بود این سه نفر در سالنگ گرفتار برف کوچ شوند...".

سخن گوی مذکور گفت که انتخابات پارلمانی در ماه دلو امسال برگزار خواهد شد. وی اعلام کرد که برای جلوگیری از تفرقه میان ملت مسلمان افغانستان تنها دو صندوق رای وجود خواهند داشت : یکی در مارجه ی هلمند و دیگری در دشت ناهور در غزنی. مردم برای انتخاب نماینده گان خود رای خود را در یکی از این دو صندوق خواهند ریخت. این سخن گو در پاسخ به این سوال که اگر مردم نتوانند به خاطر ریزش برف یا ملاحظات امنیتی به این جاها سفر کنند چه خواهد شد ، گفت : " در این صورت قانون اساسی به صراحت می گوید که اگر رئیس جمهور دو برادر دیگر هم داشته باشد آن ها می توانند تا رفع شدن ملاحظات امنیتی و رسیدن بهار دیگر مشغول تجارت خود باشند و خداوند کریم و قسیم را شکر بگزارند".

موثق اما بی تفسیر 23

2010-03-23T11:44:00.001-07:00

هیات بلند پایه ی حزب اسلامی وارد کابل شد و از دولت افغانستان خواست که کشور را ترک کند. قطب الدین هلال سخنگوی این هیات به خبرگزاری ها گفت : " این کمترین توقعی است که امیر صاحب حکمتیار از برادران دارد". وی با اشاره به سعه ی صدر آقای حکمتیار اضافه کرد : " البته اگر خروج از کشور برای دولت فعلی مقدور نباشد ، حزب اسلامی حاضر است در صورت قبول شدن بقیه ی شرط های اش از سوی دولت مردم افغانستان را عجالتا عفو کند. این شرط های سه گانه از این قرار اند :

1- دولت باید اجازه دهد که حزب اسلامی قسمت اعظم جمعیت شهر کابل را به دامنه ی یکی از کوه های اطراف کابل کوچ بدهد.

2- دولت در نقاط مهم شهر کابل و دیگر شهرهای بزرگ انبارهای تیزاب بسازد .

3- دولت لیست جامعی از افرادی که زیاد عقل دارند تهیه کند و این لیست را به هیات حزب اسلامی بسپارد.

سخن گوی دولت اعلام کرد که دولت افغانستان این شرط های سه گانه را با خوشنودی تمام می پذیرد. وی گفت که حامد کرزی خطاب به قطب الدین هلال گفته است : " زیاد تر می خواستی ، این ها که چیزی نیستند".

از سویی دیگر ، قطب الدین هلال به خبرنگاران گفت که هر کدام از این شرط های سه گانه ی ساده حکمتی دارد. وی در شرح این حکمت ها گفت :

" کوچ دادن جمعیت کابل به دامنه ی یکی از کوه ها به خاطر این است که ما دیگر آن راکت های دوربرد سابق را نداریم و راکت های سبک فعلی به درون شهر کابل نمی رسند. ساختن انبارهای تیزاب هم به خاطر تسهیل کار ِ برادرانی است که گاهی زنان بد حجاب را در شهر می بینند اما فورا تیزاب در دسترس خود ندارند". آقای هلال در باره ی حکمت نهفته در سومین شرط حزب اسلامی سخن نگفت. اما وقتی با اصرار خبرنگاران مواجه شد ، گفت :

" خوب ، حکمت این شرط را نمی توانم بگویم. اگر بگویم فرار می کنند یا مخفی می شوند".

تصمیم های سخیداد هاتف برای سال نو

2010-03-19T10:26:00.001-07:00

سال نو خیلی دیر آمد. مبارک باشد. من با خود عهد کرده بودم که وقتی نوروز بیاید آدم خوبی شوم و عادت های مزخرف خود را ترک کنم و به جای آن ها کمالات تازه یی کسب کنم. سال نو این قدر دیر آمد که قریب بود عهد خود را بشکنم. انتظار اراده ی آدم را سست می کند. این یک واقعیت است. قصدم از یاد آوری این نکته به هیچ وجه این نیست که در سال نو توجیهی برای عادت های بد خود داشته باشم. با وجود این سال نو واقعا دیر آمد و اگر چه دیر آمدن اش بر من و عهدی که با خود بسته ام چندان تاثیری نگذاشت ، اما این هم حقیقت دارد که ممکن است بعضی آدم ها واقعا حق داشته باشند که گله کنند یا آن چنان که باید بر سر عهد خود نمانند. البته من اراده ی محکمی دارم و آن چه گفتم اشاره یی به بعضی آدم های سست عنصر و بهانه جو بود.

این هم تصمیم های من برای سال نو شمسی:

1- من تصمیم جدی دارم که در سال نو – در صورتی که آسمان حتا یک لکه ابر هم نداشته باشد- هر صبح برای پیاده روی بیرون بروم و از این طریق به سلامت تن و روان خود کمک کنم.

2- در سال نو من به هیچ صورت وقت گران بهایم را صرف گشت و گذار در پهنه ی انترنیت نخواهم کرد و تنها به خواندن اخبار مهم اکتفا خواهم کرد. البته تردیدی نیست که اکثرا چیزهایی که در نگاه اول بی اهمیت و پیش افتاده می نمایند اهمیت بسیار دارند و نباید به این چیزهای ظاهرا کم اهمیت اما در واقع سرنوشت ساز بی اعتنایی کرد.

3- از نوروز امسال به بعد هرگز اجازه نخواهم داد که وزن ام از صد کیلو به صد و بیست کیلو برسد. حتا اگر بنا بر قانون ِ " بر خود سخت نگیرید" بگذارم که وزن ام به صد و بیست کیلو هم برسد ، هرگز اجازه نخواهم داد که حتا یک کیلوی دیگر بر وزن ام اضافه شود. دوستان عزیز! به شما هم توصیه می کنم که چربی های تان را زیاد نوازش نکنید ، خیلی زود پر رو می شوند و سر شانه ی تان بالا می شوند.

4- این کتاب را امسال تمام خواهم کرد. درست است که تعداد صفحه های این کتاب خیلی زیاد است ( 139 صفحه بدون محاسبه ی صفحات مآخذ و فهرست مطالب و...) اما دیگر بس است. سه سال پیش که از کتاب فروشی خریدم اش فکر می کردم که در همان دو سال اول بخوانم اش. امسال اگر چه گرفتاری ها زیاد اند ، ولی تمام اش می کنم ( خوش بختانه این کتاب عکس زیاد دارد).

5- امسال رابطه ام را با دوستان ام محکم تر خواهم کرد و بیشتر " در جویای احوالات" شان خواهم شد. این تصمیم قطعی من است. لیکن بعضی چیزها از کنترول آدم خارج اند و در مورد شان کاری هم نمی توان کرد. مثلا بعضی دوستان هر شش سال شماره ی تلفن خود را بدل می کنند که مشکل ساز می شود. یا بعضی دوستان معمولا در ساعت هشت و پانزده دقیقه و سی و چهار ثانیه ی شامگاه – همان وقت که من برای شان زنگ می زنم- در خانه نیستند که در این مورد نباید گناه را به گردن بنده انداخت. همین دیروز به دوستی زنگ زدم و گفت : " فعلا داکتر دندان ام را پرکاری می کند می توانی نیم ساعت بعد زنگ بزنی؟". خوب ، این چیزها به روابط دوستانه لطمه می زنند دیگر. وقتی تو نمی توانی به داکتر ات بگویی که دندان ات را نیم ساعت بعد پر کند ، از دیگران توقع داری که بیایند و یخن داکترات را بگیرند؟

6- در صورتی که هیچ تحقیق دانشگاهی نشان ندهد که آنان که لباس های نو تر می پوشند افسرده تر اند ، من در سال نو همیشه لباس نو خواهم پوشید. البته منظور از نو همان پاک است و "پاک" هم یک مفهوم نسبی است که از یک فرهنگ تا فرهنگ دیگر معنای اش فرق می کند. در ضمن من در این گونه موارد خیلی اهل تسامح و مدارایم و همواره کوشش می کنم از تحمیل کردن عقاید دیگران بر لباس های خود پرهیز کنم.

7- من به عنوان یک روشنفکر که ذهن اش همیشه باز است و هرگز گرفتار دگماتیزم نمی شود هرگز اجازه نخواهم داد که تصمیم های شش گانه ی فوق الذکر قدرت تفکر انتقادی مرا فلج کنند. بنا بر تفکر انتقادی هر یک از تصمیم های بالا می توانند نادرست اثبات شوند و بنا بر این تغییر بخورند. مثلا درست است که خواندن یک کتاب 139 صفحه یی ممکن است به پرورش فکری آدم کمک کند. اما این هم ممکن است که خواندن همان کتاب باعث شود که آدم دچار "کتاب زده گی مفرط" شود و از واقعیت های روزمره ی زنده گی به دور بیفتد. اگر چنان خطری مرا تهدید کند ، طبیعی است که من به عنوان یک روشنفکر آن کتاب را نخواهم خواند و به این ترتیب خودم را از خطر کتاب زده گی نجات خواهم داد.

من کی این طور گفتم؟

2010-03-12T22:09:00.001-08:00

کرزی در اسلام آباد گفت : " اجازه نمی‌دهیم افغانستان محل جنگ قدرتها باشد".

به دنبال این اظهار نظر آقای کرزی در اسلام آباد بسیاری از قدرت ها که اصلا سر همدیگر قهر بودند اما می خواستند عقده ی دل خود را سر آقای کرزی باز کنند شروع کردند به نق زدن. یکی گفت که ما دهان این مردکه ی لافوک را می شکنیم ، دیگری گفت که مگر کسی از تو اجازه خواسته بود. سومی گفت که به خاطر این سخن کرزی حاضر است در افغانستان با هر قدرتی که به نظر خود خیلی خرس می آید بجنگد. چهارمی یک نق دیگر زد که چون خبرنگاران تلویزیون طلوع و آریانا چینی نمی فهمیدند به جای ترجمه ی سخن آن قدرت آهنگ ِ " زنده گی همین است" را با صدای سی و سه خواننده ی مختلف پخش کردند. خلاصه قدرت ها خیلی نق زدند. به حدی که دفتر آقای کرزی در صدد رفع سوء تفاهم بر آمد و در اطلاعیه یی نوشت :

" قدرت های عزیز السلام علیکم و رحمه الله و برکاته ،

متاسفانه در چند روز اخیر بعضی از دشمنان ملت افغانستان سعی کردند که یکی از سخنان رئیس جمهور افغانستان را تحریف نموده و باعث رنجش خاطر شما گردند. حقیقت آن است که در جلسه ی اسلام آباد یکی از خبرنگاران از آقای کرزی پرسید که آیا اگر مردم افغانستان نخواهند که افغانستان محل جنگ قدرت ها باشد آقای کرزی به مردم اجازه خواهد داد که چنین فکر کنند؟ جواب قاطع آقای کرزی این بود " اجازه نمی دهیم . افغانستان محل جنگ قدرت ها باشد". اما دشمنان ملت افغانستان با انداختن آن علامت نقطه (.) از آخر جمله ی "اجازه نمی دهیم" فتنه گری کردند و خاطر مبارک شما را مکدر نمودند. امید که سوء تفاهم رفع شده باشد".

اما اکثر قدرت ها این توضیح را نپذیرفتند و آن را تلاشی مذبوحانه برای آرام کردن خود تلقی کردند. این است که دفتر آقای کرزی اطلاعیه ی دیگری صادر کرد و در آن نوشت :

" با عرض معذرت از بعضی مشکلات تایپی در اطلاعیه ی قبلی ، اطلاعیه ی مذکور به این شکل تصحیح می گردد : رئیس جمهور محترم افغانستان اصلا به اسلام آباد نرفته بود. ایشان دیروز پس از شنیدن بعضی خبرها مبنی بر اینکه افغانستان در روند جنگ قدرت ها اخلال می کند ، خشمگین شد و گفت : اجازه نمی دهیم افغانستان مخل ِ جنگ قدرت ها باشد . ملاحظه می فرمایید که در زبان پدر لعنت فارسی خ و ح فقط بایک نقطه از همدیگر فرق دارند. دشمنان ملت افغانستان فورا مخل را به محل تغییر دادند".

قدرت ها به دلایل نامعلومی بازی خوردند و این توضیح را پذیرفتند. اما چون پذیرفتند جنگ خود را در افغانستان ادامه دادند.

مه عسکر می گیرم از ملک کابل

2010-02-07T12:36:00.002-08:00

پس از آن که رئیس جمهور کرزی از اجباری کردن سربازی سخن گفت , یکی از هموطنان عزیز که در شیراز ایران زنده گی می کند و طرفدار سر سخت امام جمعه ی تهران است و برای حسن نصرالله در لبنان هر ماه پول می فرستد و در ضمن فکر می کند که زیارت های مشهد و قم و چرس های خوزستان شاه زیارت ها و چرس هایند در نامه یی به خانواده ی خود در افغانستان نوشت:
" سلام های گرم خویش را خدمت قبله گاه گرامی , والیده ی محترمه و باقی متعلقین عرض می دارم. از خدای بزرگ استدعا دارم که لحاف عافیت بر سر داشته باشید. مایان نیز جور و طیار بوده و هفده و نیم سیر قروتی که ارسال نموده بودید به فضل خداوند رسیده و شنیده ام که " بخت نسا" دختر حاجی " پای کته" را کودام کس گرفته . من خیلی غمگین شدم و بی غیرتی شماست. این بی وجدان کرزی هم سرباز می گیرد. من نمی آیم. برای قادر و اکبر هم تذکره بگیرید و سن شان را خورد بزنید. تا هژده ساله شوند دولت مولت سقوط می کند. و به عمه ام بگویید که بچه ات را نگذاشتی که به استرالیا برود حالی بخیر در جنگ روان کن. رفیقان او همه گی در مالیزیا رسیده اند و هنوز غرق نشده اند شاید هیچ غرق نشوند. دیگر معلوم عموی بزرگوارم بوده باشد اینکه بچه اش با بچه ملا گدام دار جنگ کرده و کار نمیکند و موی خود را هر روز چرب کرده حتما یک روز در کودام جای پولیس ایران او را می گیرد. من می گفتم که او خانه برود ولی به عسکری که بگیرند چه فایده . همین جا باشد کودام وقت سیالی است جنگ می کنیم خوب زور دارد برای ما خوب است. من نمی آیم. دولت را که طالبان گرفتند می آیم. و شما را به خدای کریم و رحیم سپردم. با احترام : کوچیک شما محمدخان".

می بینید که این خبر اجباری کردن سربازی چه بلایی سر خانواده ها می آورد؟ من محمد خان را خوب می شناسم . او حالا بهانه ی خوبی برای بر نگشتن یافته. بیچاره پدرش را هر روز سر دعوای زمین لت و کوب می کنند. او یگانه امید پدر خود برای روز انتقام بود.